Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2011/6904 E. 2011/8584 K.

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23.01.2009 gün ve 2005/150-2009/20 sayılı kararı onayan Daire’nin 15.02.2011 gün ve 2009/3223-2011/1684 sayılı kararı aleyhinde taraf vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü: Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı şirketin acentelik faaliyetini yaptığını ve uzun zamandan beri acentelik faaliyetinin devam ettiğini, davalı şirket tarafından hiçbir mazeret belirtilmeden ve alacakları ödenmeden 23 Kasım 2004 tarihinde çekilen elektronik posta ile sona erdirildiğini, müvekkili şirketin dava dışı Ekore BV şirketi olan ilişkisinin Timurtaş ailesi-A-Seltaş firmaları ile Ekore BV arasında imzalanan ortak girişim uygulamasında, Ekore BV adına temsilci olarak atanması ile başladığını ve bunun karşılığında aylık 5.000 Amerikan doları alınmasının kararlaştırıldığını, bu sözleşmenin 17 Haziran 1998'de başlayıp Mayıs 1999'da son bulacak ve her durumda 31.05.2005 tarihinde sonuçlanacak bir sözleşme olduğunu, bu sözleşmenin sona ermesinden sonra davalı şirketin İzmir'deki tüm işlerinin müvekkili şirket tarafından yapılmaya başlandığını, müvekkili şirketin yaptığı işlerin de acentelikten ziyade ortak girişim sözleşmesinden beklenen tüm edimleri ifa ettiğini ve müvekkili şirkete TTK’nun 128. maddesi gereğince satılan ürünlerden 2000 yılında başlayıp sözleşmenin bittiği 23 Kasım 2004 tarihine kadar komisyon ödendiğini ve TTK’nun 130. maddesi de dikkate alınarak % 1 komisyon ödendiğini, yapılacak inceleme ile sözleşmenin başladığı tarihten bittiği tarihe kadar gerçekleştirilen satış miktarının ne kadar olduğunun davalı şirketin ve bağlı şirketlerin kayıtlarının incelenmesi ile ortaya çıkacağını, tahmini hesaplara göre müvekkili şirketin geçen 4 yıllık dönem içerisinde komisyon oranı % 1 üzerinden 500.000 Euro ücrete hak kazandığını, aynı zamanda davalı şirketin acentelik ilişkisini tek taraflı feshetmesinden dolayı kâr mahrumiyetine uğradıklarını ve bu kâr mahrumiyetinin de 150.000 Euro olduğunu, keza sebepsiz yere acentelik faaliyetinin son verilmesi nedeni ile müvekkili şirketin hurda piyasasında iş yapamaz hale geldiğini, bu nedenle de 350.000 Euro zarara uğradığını, toplam zararın 1.000.000 Euro olduğunu ileri sürerek, şimdilik bu alacağın 50.000,00 TL'lik kısmının davalıdan tahsilini istemiş, 04.04.2007 tarihli ıslah dilekçesi ile 17.500 YTL manevi tazminat ile 57.500 YTL kâr kaybı, 775.000 YTL acentelik komisyon alacağının 18.03.2005 dava tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, taraf vekillerince temyiz edilen karar Dairemizin 15.02.2011 tarihli kararı ile onanmıştır. Taraf vekilleri bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen taraflardan ayrı ayrı alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 08.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.