Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2026/2690 E. 2026/7823 K. – Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi EK KARAR SAYISI : 2024/533 E., 2026/575 K. SUÇ : Dolandırıcılık KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması

Sanık müdafiinin ek karara yönelik temyiz iradesinin dolandırıcılık suçuna münhasır olduğu belirlenmekle özel belgede sahtecilik suçu temyizin kapsamı dışında tutulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 25.02.2026 tarihli ve 2024/533 Esas, 2026/575 Karar sayılı ek kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.02.2026 tarihli ve 2025/11-587 Esas, 2026/66 Karar sayılı kararında izah edildiği üzere; kural olarak bir bozma değil, ıslah mahkemesi niteliğinde bulunan bölge adliye mahkemesinin, ilk derece mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılıkları, kanunda sınırlı olarak öngörülen bozma hâlleri dışında, davayı yeniden görerek ve gerektiğinde yeni bir hüküm kurarak gidermesi gerektiği, bu kapsamda, bölge adliye mahkemesinin kanunun kendisine tanımadığı bir yetkiyi kullanarak bozma kararı vermesinin yetki aşımı oluşturduğu, bu şekilde verilen bozma kararı ile buna dayanılarak ilk derece mahkemesince tesis edilen kararların hukuka açık ve ağır aykırılıkla malul olup hükümsüz sayılması gerektiği kabul edilmekle birlikte bölge adliye mahkemesince verilen bozma kararının kanuni yetki sınırları dışında verilmiş olmasının, söz konusu kararı temyiz denetimine açık hâle getirmeyeceği, 5271 sayılı CMK’nın 286/1. maddesindeki “Bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin bozma dışında kalan hükümleri temyiz edilebilir.” şeklindeki açık düzenleme karşısında, bölge adliye mahkemesi tarafından verilen bozma kararlarının hukuka uygunluğunun temyiz yoluyla denetlenmesinin mümkün olmadığı anlaşılmakla, inceleme konusu ek kararda hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK’nın 296/2 maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304/1 maddesi uyarınca Mersin 9. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.09.2026 tarihinde karar verildi.