Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2026/264 E. 2026/5802 K. – Mühür Bozma

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/542 E., 2023/574 K. SUÇTAN ZARAR GÖREN : Van Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü SUÇ : Mühür bozma İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Van 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.03.2023 tarihli ve 2023/542 Esas, 2023/574 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, Van Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen, 14.03.2023 tarihli ve 2022/5606 Soruşturma, 2023/2522 Esas sayılı seri muhakeme usulüne tabi talepnamenin kabulü ile mühür bozma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 203/1, 52/2-3-4 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 250/4. maddeleri uyarınca neticeten 1800,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 25.12.2025 tarihli ve 2024/36387 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.01.2026 tarihli ve KYB-2025/155189 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM A. Kanun Yararına Bozma İstemi Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.01.2026 tarihli ve KYB-2025/155189 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, sanığın 04.02.2022 tarihli eylemi nedeniyle 16.01.2023 tarihinde düzenlenen talepname üzerine Van 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.01.2023 tarihli ve 2023/136 esas, 2023/90 sayılı kararı ile mahkumiyetine karar verildiği, yine sanığın aynı eyleminden dolayı 14.03.2023 tarihli talepname ile açılan kamu davası sonunda da incelemeye konu Van 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.03.2023 tarihli ve 2023/542 esas, 2023/574 sayılı kararı ile mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmakla, 5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” şeklinde hüküm çeşitleri tahdidi olarak sayılmış olup, anılan Kanun'un 223/7. maddesinde yer alan “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklindeki düzenleme nazara alındığında, aynı eylem nedeniyle yapılan yargılama sonunda, mükerrer davanın 5271 sayılı Kanun’un 223/7. maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir" Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. B. Değerlendirme ve Gerekçe 1. 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma yoluna, istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşen hüküm ve kararlar aleyhine gidilebilir. 2. 5271 sayılı Kanun’un "Seri muhakeme usulü" başlıklı 250/14. maddesinde; "(14)(Değişik:8/7/2021-7331/22 md.) Dokuzuncu fıkra kapsamında mahkemece kurulan hükme itiraz edilebilir. İtiraz mercii, itirazı üçüncü ve dokuzuncu fıkralardaki şartlar yönünden inceler." Hükmü yer almaktadır. 3. 31.12.2019 tarihli ve 30995 (4. Mükerrer) sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesinde Seri Muhakeme Yönetmeliği'nin "Mahkemenin hüküm kurması" başlıklı 14/2. maddesi, "Hüküm; varsa mağdur, suçtan zarar gören veya genel hükümlere göre katılma hakkını hâiz olan kişilere tebliğ edilir." ve "İtiraz" başlıklı 15/1. maddesi, "Mahkemece Yönetmeliğin 14 üncü maddesinin birinci fıkrası kapsamında Cumhuriyet savcısının talebi doğrultusunda kurulan hükme genel hükümler çerçevesinde itiraz edilebilir. " şeklinde düzenlenmiştir. 4. İncelenen dosya içeriğine göre; sanık hakkında mühür bozma suçundan Van Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen talepnamenin kabulü ile sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine ilişkin kanun yararına bozma konusu yapılan hükmün, yokluğunda verilen suçtan zarar gören Van Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğüne tebliğ edilmemesi nedeniyle kesinleşmediği anlaşılmıştır. Henüz kesinleşmediği belirlenen inceleme konusu hükmün, bu aşamada olağanüstü kanun yolu olan kanun yararına bozma talebine konu edilemeyeceği belirlenmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir. II. KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.06.2026 tarihinde karar verildi.