Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2025/5999 E. 2026/3892 K.

Konu: Nitelikli Dolandırıcılık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2025/5999
Karar No
2026/3892
Karar Tarihi
Konu
Nitelikli Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2012/350 E., 2016/226 K. SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık HÜKÜM/KARAR : Mahkûmiyet, temyiz talebinin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, ek karar onama

A. Sanık ...'nin Temyiz İstemi Yönünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 311. maddesi uyarınca, eski hale getirme talebi ile birlikte temyiz isteminde bulunulması halinde bu talebi inceleme mercii Yargıtay'ın ilgili dairesi olduğundan, sanığın 27.07.2016 tarihli dilekçesinin içeriği itibarıyla eski hale getirme ile birlikte temyiz istemine ilişkin olduğu nazara alındığında, temyiz talebinin reddine ilişkin 10.08.2016 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede: Sanığın yüzüne usûlüne uygun şekilde tefhim edilen karara karşı, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 CMUK'un 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 27.06.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu anlaşılmakla, eski hale getirme isteminde ileri sürülen nedenler yerinde görülmediğinden, eski hale getirme ve temyiz isteminin, 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Mahkumiyet Hükümlerine Yönelik Sanık Müdafiinin Temyizi Yönünden Sanık hakkında TCK'nın 158/1-f maddesi ve son cümlesi uyarınca belirlenen adli para cezalarının elde edilen menfaatin iki katından az olamayacağı gözetilmeden eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, öne sürülen diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak; Tekerrüre esas alınan Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/544 Esas ve 2011/297 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün, Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 03.07.2014 tarihli, 2013/14849 Esas ve 2014/13268 Karar sayılı ilamıyla bozulduğu ve suç tarihi itibarıyla kesinleşmediğinden tekerrüre esas alınmayacağının gözetilmemesi, Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, hüküm fıkrasından sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına dair paragrafların çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA C. Sanık ... Hakkında Kurulan Mahkumiyet Hükmüne Yönelik Sanık Müdafiinin Temyizi Yönünden 1. Sanığın, diğer sanık ... ile fikir ve eylem birliği içerisinde ... internet sitesi üzerinden satılık kamyon ilanı verdikten sonra bu ilanı gören katılan ...'le sözde araç satışı konusunda anlaşıp kapora ve trafik cezası adı altında toplam 1.400,00 TL'nin sanığın banka hesabına aktarılmasını sağlamak suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia ve kabul edildiği olayda; sanığın, suçlamayı kabul etmemesi, diğer sanık ...'in kendisini işe yerleştireceği bahanesiyle banka hesabı açtırdığını, gelen parayla ilgisinin olmadığın, menfaat temin etmediğini savunması, sanık ile diğer sanık ... hakkında benzer eylemden dolayı Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2013/211 Esas sayılı dosyasının bulunduğunun ve söz konusu dosyada teşhis işlemine dair evrakın olduğunun anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespit bakımından, anılan dava dosyasının getirtilip incelenmesi, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin çıkartılıp dosya arasına alınması ve sanıkların yüzleştirilmesinden sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile mahkumiyetine hükmedilmesi, 2. Kabule göre de; sanık hakkında TCK'nın 158/1-f maddesi ve son cümlesi uyarınca belirlenen adli para cezasının elde edilen menfaatin iki katından az olamayacağı gözetilmeden eksik ceza tayini, Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 14.04.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2025/5999, K. 2026/3892, T. 14.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2025-5999-e-2026-3892-k-5c02344b1e4d