Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2025/5583 E. 2026/1347 K. – Dolandırıcılık

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2019/1976 E., 2021/482 K. SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜMLER : Mahkûmiyet EK KARAR : Temyiz talebinin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin reddine dair ek kararın onanması, esastan ret

Yapılan ön inceleme neticesinde; Sanık ... hakkında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 14.03.2022 tarihli ve 2019/1976 Esas, 2021/482 Karar sayılı ek kararın; sanık ... hakkında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 18.02.2021 tarihli ve 2019/1976 Esas, 2021/482 Karar sayılı mahkûmiyet hükümlerinin, 5271 sayılı Kanun uyarınca temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin ek kararı ve hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Sarıgöl Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.12.2018 tarihli ve 2017/57 Esas, 2018/460 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'unun (5237 sayılı Kanun) 157/1, 62 52... üncü maddeleri uyarınca sanık ... hakkında 2 yıl 11 ay hapis ve 8.320,00 TL adli para cezası; sanık ... hakkında 3 yıl 6 ay hapis ve 10.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir. 2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 18.02.2021 tarihli ve 2019/1976 Esas, 2021/482 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıkların istinaf başvurusunun kabulüyle duruşma açılmasına karar verilerek ilk derece Mahkeme kararını kaldırılarak sanıklar hakkında dört ayrı katılana yönelik eylemleri nedeniyle ayrı ayrı dört kez 5237 s. TCK m. 157/1, 62, 52, 53 uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 15.000,00 TL. adli para cezası, hak yoksunluğu uygulanmasına karar verilmiştir. 3.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 14.03.2022 tarihli ek kararı ile, sanık ...'ın temyiz talebinin CMK 296/1. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ a) sanık ...'un temyiz istemi; suç işleme kastının bulunmadığı, atılı suçları işlemediği, Hüseyin'in suçları üzerine atmaya çalıştığı, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine; b) sanık ...'ın temyiz istemi; ek kararın hatalı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE A. Sanık ...'ın Temyizine Göre Yapılan İncelemede, Sanık ...'ın yüzüne karşı 18.02.2021 tarihinde tefhim edilen kararı 15 günlük yasal süreden sonra 26.04.2022 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 296/1 maddesi uyarınca reddine dair 14.03.2022 tarihli ek kararda hukuka aykırılık görülmemiştir. B.Sanık ...'un Temyizine Göre Yapılan İncelemede, 1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosya kapsamında eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz sebepleri reddedilmiş, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. Ancak; 2. Her ne kadar İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 14.11.2019 tarihli tensip kararında ''ilk derece mahkemesinin kendisine iade ile gönderilen dosyada iade de belirtilen eksikliklerin yani uzlaşma işlemlerini tamamlayıp dosyayı daireye göndermesi gerektiği halde zuhulen yeniden duruşma açıldığı ve yeniden mahkumiyet kararı verildiği, bu nedenle Sarıgöl Asliye Ceza Mahkemesinin 25/12/2018 tarih ve 2017/57 esas, 2018/460 sayılı kararının yok hükmünde olduğu, dolayısıyla İstinaf Dairesince yapılacak incelemenin mahkemece verilen 27/12/2016 tarih ve 2016/55 esas, ve 2016/400 karar sayılı kararına ilişkin yapıldığı'' belirtilmiş ise de, Yargıtay 11. Ceza Dairesi tarafından Sarıgöl Asliye Ceza Mahkemesinin 25/12/2018 tarih ve 2017/57 Esas, 2018/460 Karar sayılı kararının hukuki değerden yoksun olmayıp ancak hukuka aykırı olarak nitelendirilebileceğinden Sarıgöl Asliye Ceza Mahkemesinin 25.12.2018 tarihli ve 2017/57 Esas, 2018/460 Karar sayılı kararına karşı aleyhe istinaf talebi olmadığı da gözetilerek; 5271 sayılı CMK'nin 283/1 inci maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının bulunduğu gözetilmeksizin aleyhe hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuş ise de; sanığın temyizi üzerine söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR A. Sanık ...'ın Temyizine Göre Yapılan İncelemede, Gerekçe bölümünde ( A) bendinde açıklanan nedenle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu 14.03.2022 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ...'ın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 296/2. ve 289/1. maddeleri uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

B.Sanık ...'un Temyizine Göre Yapılan İncelemede, Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303/1-h maddesi gereği hüküm fıkrasının sonuna gelmek üzere "ancak aleyhe istinaf talebi olmadığından 5271 sayılı CMK'nin 283/1. maddesi uyarınca kazanılmış hakkı korunarak, sanık ...'un neticeten 3 yıl 6 ay hapis ve 10.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Sarıgöl Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.02.2026 tarihinde karar verildi.