Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2025/2983 E. 2025/11283 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/2145 Esas, 2025/2048 Karar SUÇ : Kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka, sigorta ya da kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurum ve kuruluşlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık HÜKÜM : Esastan ret TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.02.2025 tarih ve 2024/646 Esas, 2025/56 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında; Kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka, sigorta ya da kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurum ve kuruluşlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 158/1-L-son, 52, 53 maddeleri uyarınca 7 yıl hapis ve 1.000.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstinaf İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 2025/2145 Esas, 2025/2048 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmü "Sanığın kovuşturma aşamasında etkinlik pişmanlık göstererek müştekinin zararını tamamen giderdiği anlaşıldığından TCK 168/2 maddesi gereğince cezasından takdiren 1/2 oranında indirim yapılarak 3 yıl 6 ay hapis ve 25.000 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin EKLENMESİ ile, Hükmün 3. fıkrasında bulunan "50.000 gün" ve "1.000,000,00 TL ADLİ PARA CEZASI" ibaresinin ÇIKARTILARAK, yerine "25.000 gün" ve "500.000,00 TL ADLİ PARA CEZASI" ibaresinin EKLENMESİNE," şeklinde CMK 280/1-a maddesi gereğince DÜZELTİLEREK İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık müdafiin temyizinde özetle, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde; Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak; İlk derece mahkemesince 05.02.2025 tarihinde hüküm kurulmasından sonra, katılanların 04.03.2025 tarihinde verdikleri dilekçe ile zararlarının ilk derece mahkemesi kararından bir gün önce 04.02.2025 tarihinde giderildiğini beyan etmeleri karşısında, zararın giderildiği tarihi kuşkuya yer verilmeksizin belirlenmesi için katılanların dinlenilerek zararın kim tarafından ne şekilde ve hangi tarihte giderildiği açıklattırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, duruşma açmaksızın ve katılanların beyanları alınmaksızın karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 307. maddesi uyarınca kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.09.2025 tarihinde karar verildi.