Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2025/2141 E. 2025/6522 K. – Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2018/605 E., 2020/520 K. SUÇ : Dolandırıcılık KARAR : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Yatağan Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.09.2020 tarihli ve 2018/605 Esas, 2020/520 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 157, 52/2-4 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis ve 6000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 05.12.2020 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309/1. maddesi uyarınca, 08.04.2025 tarihli ve 2025/2697 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.05.2025 tarihli ve KYB-2025/55521 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM A. Kanun Yararına Bozma İstemi Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.05.2025 tarihli ve KYB-2025/55521 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, sanık hakkında dolandırıcılık suçundan hüküm kurulurken temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 157/1. maddesi gereğince 3 yıl hapis ve 200 gün adlî para cezası olarak belirlenmesini müteakip, adlî para cezasının aynı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı olarak takdir edilen 20,00 Türk lirası ile çarpılması sonrasında, sonuç olarak 3 yıl hapis ve 4.000,00 Türk lirası adlî para cezası yerine, hesap hatası yapılarak 3 yıl hapis ve 6.000,00 Türk lirası adlî para cezasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. B. Değerlendirme ve Gerekçe 1. Dosya kapsamına göre; katılanlardan ...'ın, babası olan diğer katılan ...'a ait 09 (..) (...) plaka sayılı aracın satışı için internet üzerinden ilan verdiğinin, sanık ... ile talep dışı sanık ...'ın katılanla irtibata geçerek aracın satışı hususunda anlaştıklarının, devir amacıyla bir araya geldiklerinde, sanıkların katılana paranın EFT yoluyla hesabına gönderildiğine ilişkin sahte olarak oluşturulmuş banka dekontunun ekran görüntüsünü göstermek suretiyle hileli hareketlerde bulanarak aracın devrini sağladıklarının iddia ve kabul olunması karşısında; sanığın sübutu kabul edilen eyleminin, 5237 sayılı Kanun’un 158/1-f maddesinde düzenlenen bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla sanığın mahkûmiyetine hükmedilmesinin Kanun'a aykırı olduğu anlaşılmıştır. 2. Öncelikle Yatağan Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.09.2020 tarihli ve 2018/605 Esas, 2020/520 Karar sayılı kararı hakkında, belirlenen husus yönünden kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağına ilişkin Adalet Bakanlığından görüş istenilmesine karar vermek gerekmiştir. II. KARAR Gerekçe bölümünde tespit edilen husus yönünden kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dava dosyasının, Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, Oy birliğiyle, 26.05.2025 tarihinde karar verildi.