Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/16776 E. 2025/7220 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2021/16776
Karar No
2025/7220
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2013/282 E., 2014/276 K. SUÇLAR : Banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 1-Nitelikli Dolandırıcılık Suçu Yönünden 5237 sayılı TCK'nin 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının belirlenmesinde tespit olunacak temel günün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği halde, Mahkemesince temel ceza belirlenirken hapis cezası teşdiden tayin edilmesine rağmen, gün adli para cezası yönünden teşdit uygulanmadığı gibi 5237 sayılı TCK'nın 158/1. maddesinin son cümlesi göz ardı edilerek hatalı şekilde alt sınırın da altında kalacak şekilde 200 gün şeklinde belirlenip bu miktar üzerinden aynı Kanun'un 52 nci maddesinin tatbiki neticesinde günlüğü 20,00 TL den para cezasına çevrilerek 4.000,00 TL adli para cezası bulunduktan sonra neticeten doğrudan suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının iki katı adli para cezası tayin edilmek suretiyle 25.000,00 TL adli para cezasına hükmedilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, gün adli para cezası yönünden infazın 200 gün üzerinden yapılmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmütür. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden eleştirilen husus dışında hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 2-Resmi Belgede Sahtecilik Suçu Yönünden Sanığa yüklenen “Resmi belgede sahtecilik” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4 maddesinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden, inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, 16.06.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/16776, K. 2025/7220, T. 16.06.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2021-16776-e-2025-7220-k-d0fcd2ec1646