Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2024/479 E. 2024/4454 K. – Sahte Fatura

Konu: Sahte Fatura Düzenleme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2024/479
Karar No
2024/4454
Karar Tarihi
Konu
Sahte Fatura Düzenleme

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/476 E., 2023/786 K. SUÇ : Sahte fatura düzenleme HÜKÜM : Düşme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Denizli 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli ve 2014/1105 Esas, 2015/1179 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 26.05.2022 tarihli ve 2021/21197 Esas, 2022/10195 Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiştir. 2. Bozma üzerine, Denizli 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.11.2023 tarihli ve 2022/476 Esas, 2023/786 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan, 5271 sayılı Kanunu’nun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca olağanüstü dava zamanaşımı gerçekleştiğinden düşmesine, karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir. III. GEREKÇE Sanığın yargılama konusu eylemi için, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezasının türü ve üst haddine göre; 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, suç tarihinden hüküm tarihine kadar olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ilk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.03.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2024/479, K. 2024/4454, T. 28.03.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2024-479-e-2024-4454-k-df81614d3044