Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2024/1317 E. 2026/3028 K. – Dolandırıcılık

Konu: Dolandırıcılık Suçuna Teşebbüs

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2024/1317
Karar No
2026/3028
Karar Tarihi
Konu
Dolandırıcılık Suçuna Teşebbüs

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/527 E., 2023/496 K. SUÇ : Dolandırıcılık suçuna teşebbüs HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Konya 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.11.2021 tarihli ve 2021/48 Esas, 2021/788 Karar sayılı kararı ile sanığın dolandırıcılığa teşebbüs suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir. 2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 08.03.2023 tarihli ve 2022/527 Esas, 2023/496 Karar sayılı ilamı ile; sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile, duruşmalı yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, "dolandırıcılığa teşebbüs" suçundan 5237 sayılı Kanun’un 157/1, 35/2, 52/2 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis ve 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteği; suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesi ile kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE 1.Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.10.2018 tarihli ve 2015/8-656 Esas, 2018/404 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere; 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81 inci maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine de karar verilebileceği gözetilerek, sanık hakkında kurulan hükümde infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmiş olması infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eleştiri nedeni dışında eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Ceza Dairesinin kararında sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Konya 16.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.03.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2024/1317, K. 2026/3028, T. 23.03.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2024-1317-e-2026-3028-k-a416608a2e2e