Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2023/5948 E. 2026/3721 K. – Güveni Kötüye

Konu: Güveni Kötüye Kullanma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2023/5948
Karar No
2026/3721
Karar Tarihi
Konu
Güveni Kötüye Kullanma

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1928 E., 2022/1614 K. SUÇ : Güveni kötüye kullanma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan Ret - Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, her ne kadar sanık müdafiinin 16.12.2022 tarihli temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verilmemiş ise de, gerekçeli kararda, karar tarihinde yürürlükte bulunan CMK 295/1 maddesi uyarınca "temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlayan (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği” hususlarını içermediği gibi bu hususun meşruhatlı tebligat ile de bildirilmediği anlaşıldığından, sanık müdafiinin ek dilekçesinin temyiz nedenlerini içerdiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Mersin 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 12/06/2019 tarih, 2019/323 esas ve 2019/424 karar sayılı kararı ile sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir. 2.Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 29/11/2019 tarihli ve 2019/2349 E, 2019/1492 Karar sayılı kararı ile uzlaştırma işlemleri yapılması gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. 3.Bozma üzerine,Mersin 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 18/06/2020 tarihli ve 2019/8 16... /227 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir. 4.Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 14/12/2022 tarihli ve 2022/1928 Esas, 2022/1614 Karar sayılı kararı ile, duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, 5271 sayılı Kanun'un 280/2. maddesi uyarınca kararın kaldırılmasına, sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 155, 62/1, 52/2 ve 50/1-a. maddesi uyarınca neticeten 6000 TL adli para cezası ve 5000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteği;suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, müvekkilinin suç kastının olmadığına ve eylemin hukuki ihtilaf kapsamında kaldığına ilişkindir.

III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9.. Ceza Dairesinin, kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

01.04.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2023/5948, K. 2026/3721, T. 01.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2023-5948-e-2026-3721-k-deea8be25e36