Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2023/4798 E. 2023/9564 K. – Sahte Fatura

Konu: Sahte Fatura Düzenleme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2023/4798
Karar No
2023/9564
Karar Tarihi
Konu
Sahte Fatura Düzenleme

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/653 E., 2023/560 K. SUÇ : Sahte fatura düzenleme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 06.06.2022 tarihli ve 2021/1302 Esas, 2022/11625 Karar sayılı bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda, Konya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.07.2023 tarihli ve 2022/653 Esas, 2023/560 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; eksik araştırma ve incelemeyle karar verildiğine, zamanaşımı itirazına ilişkin değerlendirme yapılmadığına, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulama koşullarının oluşmadığına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Sanık hakkında, gerçek bir ticari faaliyetinin bulunmadığı, 2011 takvim yılında gerçek mal veya hizmet satışına dayanmaksızın komisyon karşılığı fatura düzenlemek suretiyle sahte fatura düzenleme suçunu işlediği iddia ve kabul edilmiştir. IV. GEREKÇE 1. Sanık adına tesis edilen mükellefiyet hakkında düzenlenen 25.03.2013 tarihli vergi tekniği raporuna göre, mükellefin defter ve belgelerine ulaşılamaması nedeniyle incelemenin tarh dosyası ve yönetim bilgi sistemi üzerinden yapıldığı, mükellefiyetin 31.10.2010 tarihinde resen terkin edildiği, 2011 takvim yılında KDV beyannamesi verilmediği, suça konu 17.500,00 TL tutarındaki 1 adet faturanın Ba bildirim formları üzerinden tespit edildiği anlaşılmakla; suç tarihinin ve dava zamanaşımının gerçekleşip gerçekleşmediğinin denetime imkan verecek şekilde belirlenmesi bakımından, sahte fatura düzenleme suçunda, suç tarihinin, düzenlenen fatura tarihi olduğu dikkate alınarak, sanığın bağlı bulunduğu vergi dairesinden, suça konu faturanın hangi tarih veya dönemde düzenlendiğinin sorulması, gerekirse suça konu faturayı kullanan firma nezdinde araştırma yapılarak suç tarihinin tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 2.Kabule göre; sanığın 2011 takvim yılında 1 adet sahte fatura düzenlediği iddia ve kabul edilen olayda, şartları oluşmadığı hâlde 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca artırım yapılmak suretiyle, fazla ceza tayini, Hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.07.2023 tarihli ve 2022/653 Esas, 2023/560 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.12.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2023/4798, K. 2023/9564, T. 06.12.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2023-4798-e-2023-9564-k-f99e247ae18b