Yargıtay · 11. Ceza Dairesi
Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2023/3513 E. 2023/10236 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 11. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/3513
- Karar No
- 2023/10236
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/561 E., 2023/216 K. SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık HÜKÜM : Düşme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düzeltilerek onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. ... 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2015 tarihli ve 2014/517 Esas, 2015/241 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. 2. Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 09.05.2022 tarihli ve 2018/1561 Esas, 2022/7638 Karar sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 3. ... 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.03.2023 tarihli ve 2022/561 Esas, 2023/216 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının e bendi, 67 nci maddesini dördüncü fıkrası uyarınca düşmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz sebebi, zamanaşımı süresinin dolmadığına ve eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Sanığa yüklenen 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu için, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezasının türü ve üst haddine göre; 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, zamanaşımı süresini kesen son sebep olan 23.03.2015 tarihli mahkûmiyet kararından hüküm tarihine kadar bu süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır. 2. Ancak hükümde olağan dava zamanaşımı gerçekleştiği belirlenirken uygulama yeri olmayan 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasının gösterilmesi ile gerekçede ve hükümde suç adının yanlış gösterilmesi hukuka aykırı bulunmuş, bu aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle ... 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.03.2023 tarihli ve 2022/561 Esas, 2023/216 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereğince, gerekçeli kararın "delillerin tartışılması ve gerekçe" kısmındaki ve hüküm fıkrasındaki "sahte fatura düzenlemek" ibaresinin çıkarılarak yerine "sahte fatura kullanma" ibaresinin eklenmesi ile hüküm fıkrasından 67/4 ibaresinin çıkarılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.12.2023 tarihinde karar verildi.