Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2023/1970 E. 2024/818 K. – Sahte Fatura

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/422 E., 2022/777 K. SUÇ : Sahte fatura kullanma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.09.2015 tarihli kararıyla sanık hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Manisa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.11.2015 tarihli kararıyla sanık hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan 3 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3. Yargıtay 11. Ceza Dairesi tarafından anılan hükümlerin; ... 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinde 7394 sayılı Kanun'un 4 ve 5 inci maddeleriyle yapılan değişiklik uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle, bozulmalarına karar verilmiştir. 4. Bozma sonrası söz konusu davalar birleştirilerek yapılan yargılama sonucunda, Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.11.2022 tarihli ve 2022/422 Esas, 2022/777 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan 7394 sayılı Kanun'la değişik 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 19 ay 22 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği özetle; yüklenen suçu işlemediğine, suç işleme kastının bulunmadığına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Mesir Vergi Dairesinin 367 040 2137 vergi kimlik numaralı mükellefi olan sanık hakkında, 2011 ve 2012 takvim yıllarında farklı kişilerden temin ettiği ve gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmayan faturaları, ilgili dönem KDV beyannamelerinde kullandığı iddiasıyla açılan kamu davasında; sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme ve vergi suçu raporları, suça konu faturaları düzenlediği iddia olunan mükellefler hakkında düzenlenen vergi tekniği raporları, ilgili kişiler hakkında sahte fatura düzenleme suçundan açılan davalara ilişkin belgeler, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı itibarıyla eylemin sahte fatura kullanma suçunu oluşturduğu kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur. IV. GEREKÇE 1. 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip yüklenen suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Sanık hakkında hükmedilen 3 yıl 16 ay 15 gün hapis cezasından 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca indirim yapılırken sonuç cezanın "3 yıl 7 ay 22 gün hapis" yerine "2 yıl 19 ay 22 gün hapis" olarak belirlenmesi isabetsizliği, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; gerekçeli karar başlığında "2011, 2012" şeklinde eksik gösterilen suç tarihlerinin, Mahkemece, suça konu faturaların KDV indiriminde kullanılmaları ve söz konusu KDV beyannamelerinin ait oldukları dönemler nazara alındığında, "25.08.2011 - 25.11.2012" olarak düzeltilmesi mümkün görülmüştür. 3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile eleştiri dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen tüm temyiz sebepleri reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.11.2022 tarihli ve 2022/422 Esas, 2022/777 Karar sayılı sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.01.2024 tarihinde karar verildi.