Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2023/1018 E. 2023/7750 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2023/1018
Karar No
2023/7750
Karar Tarihi

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/704 Esas, 2022/467 Karar SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık HÜKÜM : Düşme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, gerekçeli kararın 16.09.2022 tarihinde tebliğ edildiği katılan temsilcisinin 26.09.2022 tarihinde hükmü temyiz ettiği belirlenmiş ise de kanun yolu bildiriminde temyiz süresinin yanıltıcı şekilde 15 gün olarak belirtilmiş olması gözetilerek temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Simav Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.05.2014 tarihli ve 2011/58 Esas, 2014/120 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında Vergi Usul Kanunu'na aykırılık suçundan, beraat kararı verilmiştir. 2. Simav Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.05.2014 tarihli ve 2011/58 Esas, 2014/120 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 21.04.2022 tarihli ve 2017/13536 Esas, 2022/7066 Karar sayılı kararı ile "Sanığın, UYAP aracılığıyla MERNİS üzerinden ulaşılan nüfus kaydına göre hükümden sonra 19.11.2020 tarihinde öldüğü belirlendiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK’nin 64/1 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Simav Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.09.2022 tarihli, 2022/704 Esas, 2022/467 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında Vergi Usul Kanunu'na aykırılık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kamu davasının düşmesine karar verilmiştir. 4. Tebliğnamede, onama yönünden görüş bildirildiği görülmüştür. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan temsilcisinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğu, kamu zararının giderilmesi noktasında şirket müdürü ve aynı zamanda kanuni mirasçılarından aranması ve yargılama giderinin sanığın mirasçılarına yükletilmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Sanık hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesi sonucunda Dairemizin 21.04.2022 tarihli ve 2017/13536 Esas, 2022/7066 Karar sayılı kararı ile "Sanığın, UYAP aracılığıyla MERNİS üzerinden ulaşılan nüfus kaydına göre hükümden sonra 19.11.2020 tarihinde öldüğü belirlendiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK’nin 64/1 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması" gerekçesiyle bozulmasına karar verilerek ilk derece Mahkemesine gönderilmiştir. Mahkemece bozma ilamı sonrası duruşma açılıp, katılan tarafın haberdar edilip, gerektiğinde nüfus müdürlüğüne müzekkere yazılarak mahallinde yapılan araştırma sonucunda sanığın öldüğünün kesin olarak saptanması gerekirken, Yargıtay bozma ilamını etkisiz kılacak şekilde duruşma açılmaksızın tensiple karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Simav Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.09.2022 tarihli ve 2022/704 Esas, 2022/467 Karar sayılı kararına yönelik katılan temsilcisinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.10.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2023/1018, K. 2023/7750, T. 31.10.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2023-1018-e-2023-7750-k-4dcc3c8170fe