Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2022/6486 E. 2024/12013 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Kayseri 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.07.2018 tarihli ve 2013/498 Esas, 2018/675 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı TCK’nın 207/1 maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi gereği beraatine karar verilmiştir. 2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 10.03.2022 tarihli ve 2020/332 Esas, 2022/330 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı CMK’nın 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile özel belgede sahtecilik suçundan; 5237 sayılı TCK’nın 207/1 ve 53/1 maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz nedenleri; mahkûmiyete yeter derecede kesin ve şüpheden uzak delil bulunmadığına, ekleme yapıldığından katılanın haberinin olduğuna, sanığın bu yöndeki savunmasının aksinin kanıtlanamadağına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, beraat kararı verilmesi ve hükmün sanık lehine bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE Gerekçeli karar başlığında suç tarihi, suça konu özel belgenin icra takibine konulduğu tarih olan 09.01.2013 yerine 01.2013 olarak belirtilmiş ise de bu hususun mahallinde telafisi mümkün yazım hatası mahiyetinde olduğu belirlenmiştir. Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK’nın 289/1 maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hükümde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.10.2024 tarihinde karar verildi.