Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/41354 E. 2025/12742 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/333 E., 2020/1297 K. SUÇ : Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, tacir veya şirket yöneticisi olan ya da şirket adına hareket eden kişilerin ticari faaliyetleri sırasında dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Rize Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.01.2020 tarihli ve 2019/139 Esas, 2020/12 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 2. Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 21.10.2020 tarihli ve 2020/333 Esas, 2020/1297 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet Savcısının istinaf talebinin kabulü ile duruşma açılarak yapılan yargılama neticesinde sanığın nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 158/1-f-h-son, 52/2, 53, 58 maddeleri uyarınca 5 yıl hapis ve 1.100,00 TL. adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafii, dolandırıcılık suçunun unsurlarının oluşmadığı, TCK'nın 62.maddesinin uygulanmaması, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesi ve lehe olan yasa hükümlerinin hiçbirinin uygulanmayarak sanığın mükerrer kabul edilmesinin hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu belirterek hükmü temyiz etmiştir.

III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosya kapsamında eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz sebepleri reddedilmiş, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Rize Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.10.2025 tarihinde karar verildi.