Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/41336 E. 2025/11815 K. – Güveni Kötüye

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/971 E., 2020/1529 K. SUÇ : Güveni kötüye kullanma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, yukarıda tarihli ve sayısı belirtilen kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Her ne kadar tebliğnamede anılan kararın 5271 sayılı Kanun'un 286/2-d maddesi uyarınca temyizi kabil olmadığı belirtilerek miktar itibarıyla kesin olduğu kabulüyle aynı Kanun'un 298. maddesi uyarınca ret yönünde görüş bildirilmiş ise de; İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan hükmolunan beraat kararının istinaf incelemesi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 23.09.2020 tarihli ve 2019/971 Esas, 2020/1529 Karar sayılı kararıyla ilk defa verilen mahkumiyet kararı ve bu suça yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-d maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olduğu anlaşılmakla, bu hususta tebliğnamedeki ret isteyen görüşe iştirak edilmemiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Acıpayam 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.03.2018 tarihli ve 2017/5 Esas, 2018/84 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir. 2.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 01.02.2019 tarihli ve 2018/1217 Esas, 2019/239 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin hükmü istinaf etmesi üzerine Finansal Kira Sözleşmesinin tarafı konumunda bulunan sanığın kira konusu araçları ticari bir işletmenin faaliyetleri içerisinde kiralamamış olduğu, bu haliyle sanığa yüklenen eylemin 5237 Sayılı TCK'nın 155/1. maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu ve 5271 Sayılı CMK'nın 253. maddesi uyarınca uzlaşmanın muhakeme şartı olması karşısında uzlaşma işleminin mahkemesince yaptırılması için dosyanın mahal mahkemesine iadesine karar verilmiştir. 3.Mahal mahkemesince uzlaştırma işlemlerinin tamamlanmasını müteakip dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 23.09.2020 tarihli ve 2019/971 Esas, 2020/1529 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılmak suretiyle yapılan inceleme neticesinde 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında değişen vasıfla güveni kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 155/1, 62, 50/1-a ve 52/2-4 maddeleri uyarınca hapisten çevrili 6.000 TL adli para cezası cezası ile cezalandırılmasına ve doğrudan 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; usul ve yasaya uygun olmayan bölge adliye mahkemesi kararının bozulmasına ilişkindir

III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Acıpayam 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.09.2025 tarihinde karar verildi.