Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/40190 E. 2026/3669 K. – Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/1030 E., 2019/1034 K. SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Gaziantep 17. Asliye Ceza Ceza Mahkemesinin 14.01.2018 tarihli ve 2016/405 Esas, 2018/4 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 157/1 maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde sanığın, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi gereği beraatine karar verilmiştir. 2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 13.06.2019 tarihli ve 2018/1030 Esas, 2019/1034 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararına yönelik katılanın istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı CMK’nın 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasıyla; sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 157. maddesinin birinci fıkrası, 52. maddesinini ikinci ve dördüncü fıkraları, 58. ile 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 15.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, para cezasının 10 eşit taksitte tahsiline, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; atılı suçu işlemediğini, suçun unsurları itibariyle oluşmadığını, atılı suçtan beraat kararı verilmesi gerektiğinin belirterek hükmü temyiz etmiştir.

III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak; Tekerrür hükümlerinin uygulamasına ilişkin olarak; sanık hakkında Gaziantep 4.Ağır Ceza Mahkemesinin 09.12.2014 tarihli, 2012/136 E., 2014/269 K. sayılı kararının, sanığa gerekçeli kararın usulsüz olarak tebliğ edilmesi nedeniyle öğrenme üzerine temyizinin kabul edilerek kararın suç tarihinden sonra 10.10.2017 tarihinde kesinleştiğinin UYAP incelemesinden anlaşıldığından tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydında başka tekerrüre esas alınabilecek sabıkasının da bulunmadığı gözetilmeksizin mükerrir kabul edilerek sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi, hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 13.06.2019 tarihli ve 2018/1030 Esas, 2019/1034 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi gereği, Bölge Adliye Mahkemesinin 13.06.2019 tarihli kararının 6. fıkrasında yer alan tekerrür hükümlerinin uygulamasına ilişkin paragrafın tamamen çıkarılması suretiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep 17.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinine Karar gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.04.2026 tarihinde karar verildi.