Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/38764 E. 2025/3984 K. – Dolandırıcılık

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ: Dolandırıcılık

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü; Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak; İstanbul Anadolu 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.09.2015 tarihli ve 2015/87 Esas, 2015/307 Karar sayılı kararı ile sanığın TCK'nın 157/1 maddesi uyarınca 9 ay hapis cezası ve 600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, anılan hükmün münhasıran sanık tarafından temyiz edildiği ve Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 08/06/2017 tarihli ve 2017/11160 Esas, 2017/14244 Karar sayılı kararı ile eylemin TCK'nın 158/1-L maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçuna temas edip etmeyeceğinin değerlendirilmesi bakımından ağır ceza mahkemesine görevsizlik kararı verilmesi gerektiğinden bahisle bozulduğu, Mahkemesince bozmaya uyularak 23.01.2018 tarihli görevsizlik kararı üzerine dosyanın İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği ve sanık hakkında suç tarihine göre lehe olan basit dolandırıcılık suçundan hüküm kurulmasına karar verildikten sonra TCK'nın 157/1 maddesine göre neticeten 2 yıl 3 ay hapis ve 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ancak bozmaya konu hükümde aleyhe temyiz bulunmadığı cihetle bu hükümde verilen 9 ay hapis ve 600,00 TL adli para cezasının kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeden, aleyhe uygulama yapılmak suretiyle 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesine aykırı davranılması, Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, hüküm fıkrasına "5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek sonuç ceza miktarı itibarıyla sanığın 9 ay hapis ve 600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına," ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.04.2025 tarihinde karar verildi.