Yargıtay · 11. Ceza Dairesi
Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/36462 E. 2025/8003 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 11. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/36462
- Karar No
- 2025/8003
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/2894 E., 2018/582 K. SUÇLAR : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararları, mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi temyiz istemlerinin reddi, kısmi temyiz kabulü ile hükmün bozulması Sanığın, katılanlar ..., ... ve ...'na yönelik nitelikli dolandırıcılık suçu ile resmi belgede sahtecilik suçu yönünden kurulan mahkumiyet hükümlerinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir. Sanığın, katılan ...'ya yönelik nitelikli dolandırıcılık suçu yönünden kurulan mahkumiyet hükmü yönünden yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. I. HUKUKÎ SÜREÇ Temyiz kapsamına göre; 1..... ..Ağır Ceza Mahkemesinin 10.04.2017 tarihli ve 2016/411 Esas, 2017/83 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı TCK’nın 204/1 maddesi, nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 158/1-h maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde sanık hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 204. Maddesinin birinci fıkrası, 43. Maddesi, 62 ve 53. maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 158/1-h maddesi, 62. maddesinin birinci fıkrası, 52. maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca Katılanlar ..., ..., ... ve ...'ya yönelik ayrı ayrı 4 kez 2 yıl 6 ay hapis ve 20.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2.... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 15.03.2018 tarihli ve 2017/2894 Esas, 2018/582 Karar sayılı kararıyla sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine, sanık hakkında katılan ...'ya yönelik nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik katılan ... vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılarak yapılan inceleme neticesinde ilk derece mahkemesinin mahkumiyet hükmünün kaldırılarak 5237 sayılı Kanun'un 157/1, 43-1, 62/1, 52/2-4, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 26.660 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına, para cezasının 24 eşit taksitte tahsiline ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafi temyizinde; katılan şirket yetkililerinin tacir sıfatıyla hareket ederek basiretli bir şekilde davranmadıklarını, basit bir araştırma ile hisselerin reel değeri olup olmadıklarını öğrenebileceklerini, sanık tarafından gerçekleştirilen eylemde hile unsurunun gerçekleşmediğini, atılı suçun oluşmadığını, Mahkemece eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğini belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir. III. GEREKÇE A. Resmi Belgede Sahtecilik suçundan ve katılanlar ..., ..., ...'ya yönelik nitelikli dolandırıcılık suçlarından kurulan kararlara karşı sanık müdafinin temyiz istemi yönünden; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir. B. Katılan ...'ya yönelik sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan dolayı kurulan mahkûmiyet hükmüne karşı sanık müdafinin temyiz istemi yönünden; Sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, eylemin 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR 1. Resmi Belgede Sahtecilik suçundan ve katılanlar ..., ... ve ...'ya yönelik nitelikli dolandırıcılık suçlarından kurulan kararlara karşı sanık müdafinin temyiz istemi yönünden; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 2. Katılan ...'ya yönelik sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan dolayı kurulan mahkumiyet hükmüne karşı sanık müdafinin temyiz istemi yönünden; Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.06.2025 tarihinde karar verildi.