Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/33301 E. 2026/3567 K.

Konu: Nitelikli Dolandırıcılık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2021/33301
Karar No
2026/3567
Karar Tarihi
Konu
Nitelikli Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/605 E., 2016/168 K. SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5237 sayılı Kanun'un 158. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan nitelikli dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için, failin, ismen söylemese bile kimden söz edildiğini karşı tarafın anlayacağı şekilde makamı, rütbesi, unvanı ve lakabını beyan etmesinin yanı sıra lakabını söylediği kamu görevlilerini tanıdığını, hatırının sayıldığını ve işini yaptırabileceğini belirterek mağduru kandırması gerektiği; sanık ... ve temyiz dışı sanık ...'ün katılana karşı eylemlerinde Ankara'da yüksek yerlerde tanıdıkları olduğunu söyleyerek katılanı Çevre, Orman ve Şehircilik Bakanlığında işe yerleştireceklerini söyleyip katılandan haksız menfaat temin ettiklerinin iddia olunması karşısında; sanığın eylemin sübutu halinde, 5237 sayılı Kanun'un 157. maddesinin birinci fıkrası düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturacağı, belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine konu TCK'nin 157/1. maddesine uyan “dolandırıcılık” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan suçun iştirak halinde işlendiğinin iddia olunması nedeniyle temyiz dışı sanık ... hakkında mahkumiyet kararının verildiği 29.03.2016 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usul Kanunu’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak oy birliğiyle DÜŞMESİNE, 31.03.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/33301, K. 2026/3567, T. 31.03.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2021-33301-e-2026-3567-k-5fefe3a69844