Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/2653 E. 2023/10160 K. – Resmi Belgede

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/280 E., 2016/18 K. SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2016 tarihli ve 2014/280 Esas, 2016/18 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, infazdan sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; atılı suçu işlemediğine, hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığına, bu nedenle hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün bozulması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın,... Mahalle Muhtarlığına giderek katılana ait kimlik bilgileri ile kendi fotoğrafı bulunan nüfus cüzdanı talep belgesi aldığı, aynı gün ... Nüfus Müdürlüğüne giderek orada da talep belgesi doldurduğu ve aynı gün bu talep belgelerini kullanarak nüfus cüzdanı çıkardığı iddiası ile kamu davası açılmış, katılan ifadesinde sanığın köylüsü olduğunu söylemiş, sanık savunmasında suçlamaları kabul etmemiş, dosya arasında getirtilen talep belgelerindeki fotoğrafların sanığa ait olduğu tespit edilmiş ve Mahkemece sanığın atılı suçu işlediğinin kabulü ile hakkında temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur. IV. GEREKÇE 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların düzeltilerek onama nedeni dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. 2. Ancak; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.04.2008 tarih ve 57/74 sayılı kararında da vurgulandığı üzere ve 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesine göre suç tarihinden sonra kesinleşen ilamın tekerrüre esas alınamayacağı dikkate alınarak, sanık hakkında tekerrüre esas alınan Çorlu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/25 Esas ve 2013/584 Karar sayılı ilamına dair yapılan UYAP kontrolünde Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 15.03.2018 tarihli ve 2016/364 Esas, 2018/2243 Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği anlaşıldığından, sanık hakkında Çorlu Ağır Ceza Mahkemesinin 29.03.2007 tarihli ve 2006/67 Esas, 2006/114 Karar sayılı ilamı yerine suç tarihinden sonra kesinleşen ilamın tekerrüre esas alınması, Hukuka aykırı olup söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2016 tarihli ve 2014/280 Esas, 2016/18 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasından sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkartılarak yerine " Çorlu Ağır Ceza Mahkemesinin 29.03.2007 tarihli ve 2006/67 Esas, 2006/114 Karar sayılı mahkûmiyet hükmü tekerrüre esas olduğundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 58 inci maddesi uyarınca verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetim serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname'ye kısmen aykırı olarak oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.12.2023 tarihinde karar verildi.