Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/25891 E. 2025/12270 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2021/25891
Karar No
2025/12270
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/279 E., 2016/65 K. ŞİKÂYETÇİ : ... SUÇ : Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması sureti ile dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak; Sanığın sahibinden.com isimli internet sitesi üzerinden ilanda belirtilen telefon numarası ile irtibat sağlayan şikâyetçi ile kepçe alımı hususunda anlaşmaları üzerine şikâyetçiden 300,00 TL kapora almak suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia ve kabul edilen somut olayda, sanığın temyiz dilekçesi içeriğinde şikâyetçinin zararını karşıladığına ilişkin beyanları, şikâyetçinin mağduriyetinin giderilmesi nedeni ile şikayetinden vazgeçtiğine ilişkin 11.06.2015 tarihli dilekçe içeriği ile zararının büyük bir kısmının karşılandığına ilişkin mahkeme beyanlarına nazaran katılanın beyanları alınarak zararın giderilip giderilmediği, giderildiyse, hangi tarihte giderildiği, tamamının ödenip ödenmediği, kısmi ödeme var ise bu ödemeye muvafakatlerinin olup olmadığı hususlarının sorulmasından sonra 5237 sayılı TCK’nin 168. maddesindeki koşullar da değerlendirilmek suretiyle sanık hakkında sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168. maddesinde düzenlenen “etkin pişmanlık” hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi, Kabule göre de; 1. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının gözetilmemesi, 2. Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.10.2018 tarihli ve 2015/8-656 Esas, 2018/404 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere; 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi uyarınca adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine de karar verilebileceği gözetilmeden, sanık hakkında kurulan hükümde infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmiş olması, Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 25.09.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/25891, K. 2025/12270, T. 25.09.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2021-25891-e-2025-12270-k-4ac000baa28a