Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/25304 E. 2024/8921 K. – Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2018/11 E., 2019/565 K. SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.İzmir 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.06.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 2 yıl 6 ay hapis ve 3.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. 2.Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesi tarafından anılan hükmün; sonradan yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 235 üncü ve 254 üncü madde ve fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri yapılması gerektiği gözetilerek bozulmasına karar verilmiştir. 3.İzmir 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.05.2019 tarihli ve 2018/111 Esas, 2019/565 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 ncü ve 58 nci maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 3.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebebi, uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. 02.01.2015 tarihinde sanık ...'ın ŞOK market isimli iş yerinde iş yeri sorumlusu katılan ... 'ın yanına yaklaşarak bozuk paraya ihtiyaçları olup olmadığını sorduğu, katılanın bozuk para lazım olur düşüncesiyle aralarındaki konuşmaya göre kasada bulunan 1.500,00.- TL parayı kasiyer olarak iş yerinde çalışan katılan ...'e vererek sanıkla gitmesini bozuk paraları aldıktan sonra tüm parayı sanığa vermesini söylediği, iş yeri çalışanı ... ile sanığın birlikte mağazadan çıktıkları, Üçyol meydanı metro çıkışında sanık ile çalışan Suat'ın bir süre durdukları, sanığın katılan ...'a "bankada senet işlerim var, sen paraları bana ver ben senetleri yatırayım, sen dükkana git, ben dükkanı arayacağım sana bozuk paraları hazırlayıp verecekler " deyip, katılan ...'a dükkanı tarif ettiği ve katılana dükkana gidince " ... abi beni gönderdi" diye söylemesini söylediği, katılan ...'ın da sanığın bu hileli hareketlerine inanarak 1.500,00.-TL parayı sanığa verdiği, sanığın paraları aldıktan sonra olay yerinden uzaklaştığı, bu suretle dolandırıcılık suçunu işlediği iddia ve kabul edilmiştir. 2. Sanık aşamalarda alınan savunmalarında; iddianamede anlatılan olayı kabul ettiğini, zararı giderecek maddi gücü olmadığını beyan ederek suçlamaları ikrar etmiştir. 3. Katılanlar, olayın iddianamede anlatıldığı gibi gerçekleştiğini katılmak istediklerini belirtmişlerdir. 4. Soruşturma aşamasında sanık kesin ve net olarak teşhis edilmiştir. 5. 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği uzlaşmanın sağlanamadığı görülmüştür. IV. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri de reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.05.2019 tarihli ve 2018/111 Esas, 2019/565 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.07.2024 tarihinde karar verildi.