Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/22866 E. 2024/1871 K. – Dolandırıcılık

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2018/688 E., 2019/276 K. SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Şanlıurfa 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 05.12.2013 tarihli ve 2012/898 Esas, 2013/1066 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, mahkumiyet kararı verilmiştir. 2. Hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 29.05.2017 tarihli ve 2017/5507 Esas, 2017/12120 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (L) bendine temas etmesi nedeniyle üst dereceli mahkemede yargılama ve değerlendirme yapılması için bozulmasına karar verilmiştir. 3. Bozma üzerine ; Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 28.03.2019 tarihli ve 2018/688 Esas, 2019/276 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 52 nci, 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 5.000,00 TL adli cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Sanığın temyiz isteği; suçlamaları kabul etmediğine, kimseyi dolandırmadığını belirterek kararın bozulması talebine , 2. Sanık müdafinin temyiz talebi; usul ve yasaya aykırı kararın bozulması talebine ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR 1. Katılanın, suç tarihinde 0535 (...) (...) 18 nolu telefondan aranarak kendisini emniyet mensubu olarak tanıtan kişinin, adına kredi çekilmediğini beyanla bankada bulunan parasını çekip Yapı Kredi Bankası ... şubesindeki hesaba 5.000,00 TL parayı göndermesini istemesi üzerine beyan edilen hesaba katılanın parayı yatırdığı, paranın sanık tarafından çekildiği, hesabın sanığa ait olduğu anlaşılmıştır. 2. Sanık üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiş, paranın hesabına geldiğini ancak paranın ...isimli birisine ait olduğunu, parayı çekip ...isimli şahsa verdiğini belirtmiştir. 3. Sanığa yüklenen dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı yönünde 18.05.2018 tarihli rapor düzenlendiği görülmüştür. 4. Mahkemece, iddia, savunma, sanığın kimlik ve adres bilgileri ile banka dekontu ve yazıları ve sair tüm dosya kapsamı ile sanık hakkında, savunmanın suçtan kurtulmaya yönelik olup itibar edilebilir olmadığı değerlendirilerek, kamu görevlisi olduğunu söylemek suretiyle hileli hareketlerle katılandan haksız menfaat temin etmek şeklindeki eyleminin, suç tarihinden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 14 üncü maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasına eklenen (L) bendi kapsamında kaldığı belirlenerek, suç tarihinde (L) bendinin yürürlükte olmaması nedeniyle sanığın, lehine olan aynı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca basit dolandırıcılık suçundan cezalandırılmalarına ilişkin temyiz incelemesine konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 28.03.2019 tarihli ve 2018/688 Esas, 2019/276 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına, TEVDİİNE,

20.02.2024 tarihinde karar verildi