Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/20337 E. 2025/5111 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2021/20337
Karar No
2025/5111
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/152 E., 2015/52 K. SUÇ :Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanığın dava dosyasında bilinen en son adresi ile MERNİS adresinin aynı olduğu, gerekçeli kararın bu adrese öncelikle Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebliği yoluna gidilmesi, bu şekilde tebligat yapılamaması durumunda aynı adrese MERNİS şerhi düşülerek Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre kararın tebliği yoluna gidilmesi gerekirken, doğrudan MERNİS şerhi ile Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre yapılan tebligatın usulsüz olduğu, sanığın öğrenme üzerine verdiği temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek inceleme yapılmıştır. Sanığın internet üzerinden ilan vermek suretiyle cep telefonu göndereceğini vaad etmesi üzerine şikâyetçi tarafından sanığın hesabına 170 TL'nin yatırılması ile sanığın menfaat temin ettiği dolayısıyla tamamlanmış suçtan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden teşebbüs hükümleri uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak; Hüküm fıkrasında uygulama maddesi olan 5237 sayılı TCK'nun 158/1-f-son maddesinin yerine, 158/1-f maddesinin gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması, Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının birinci paragrafından "158/1-f" ibaresinin çıkartılarak yerine "158/1-f-son" ibaresinin eklenmesi" suretiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.04.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/20337, K. 2025/5111, T. 28.04.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2021-20337-e-2025-5111-k-66bf7f6f9ff8