Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/22775 E. 2025/4777 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/64 E., 2019/479 K. SUÇ :Dinî inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Anayasa’nın 40/2. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca hüküm ve kararlarda, başvurulacak kanun yolu, mercii, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin ne zaman başlayacağının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesinin gerektiği anlaşılmakla, Mahkemece kurulan hüküm fıkrasında temyiz süresinin "15 gün" olarak belirtilmesi suretiyle temyiz süresi konusunda yanıltıcı ifade kullanıldığı ve sanığın temyiz dilekçesinin Mahkemece hatalı şekilde belirtilen süre içerisinde sunulduğu gözetilerek sanığın temyiz isteğinin de kanuni süresi içinde yapılmış olduğu kabul edilerek yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak; Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 18.06.2013 tarihli ve 2013/8 Esas, 151/304 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğü bulunan sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken en ağır cezayı içeren ilâmın tekerrüre esas alınması gerekirken sanığın adli sicil kaydında yer alan ve daha ağır cezayı içeren Gaziantep 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2010 tarihli ve 2006/210 Esas, 2010/452 Karar sayılı, 1 yıl hapis cezasına ilişkin ilâmı yerine daha az cezayı içeren İskenderun 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.07.2009 tarihli ve 2008/63 Esas, 2009/180 Karar sayılı, 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ilâmın tekerrüre esas alınması, Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında 5237 sayılı TCK'nın 58/6 maddesinin uygulandığı paragrafta yer alan; "İskenderun 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/63 esas 2009/180 karar sayılı ilamı ile mahkum olduğu 2 ay 20 gün" ibaresinin hükümden çıkarılması ve yerine; "Gaziantep 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2010 tarihli ve 2006/210 Esas, 2010/452 Karar sayılı ilâmı ile mahkûm olduğu 1 yıl" ibaresinin eklenmesi eklenmesi suretiyle hükmün Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından tekerrür hükümlerine ilişkin düzeltme yönünden 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi ve 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereği koşullu salıverilmeye eklenecek sürenin, hatalı uygulama sonucu hükümde gösterilen ilâm nedeniyle koşullu salıverilmeye eklenecek süreden fazla olamayacağı hususunun DİKKATE ALINMASINA, 21.04.2025 tarihinde karar verildi.