Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/18842 E. 2025/8105 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2013/104 E., 2015/128 K. SUÇ : Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın, ... Gayrimenkul İnşaat isimli emlak ofisini açtığı, internet üzerinden 34 ... 1217 plakalı .. ... marka araca ilişkin satılık satılık ilanı verdiği, katılanın kendisini ... olarak tanıtan sanık ... ile telefon aracılığıyla görüştüğü ve buluşma yerinde temyiz dışı sanık ... tarafından karşılanıp ofise götürüldüğü, burada sanık ... ile konuştuğu ... ... isimli kişi adına tescil kaydı bulunan ve ilanda satılığa çıkarılan binek oto için 23.500,00 TL bedelle satışına ilişkin anlaştıkları, katılanın bu parayı ofiste sanık ...'a ödediği, ... sattığı araçla son kez işi olduğunu söyleyip araç ile birlikte ofisten ayrıldığı, katılanı bir süre sonra notere işlem yapmak için yönlendirdiği ancak kendisinin noter dairesine gelmediği, oyalandığını fark eden katılanın dolandırıldığını anlayarak şikayetçi olduğu şeklinde gerçekleşen eylemde; sanık ile katılanın yüz yüze geldikleri ve menfaat temininin bu yüzyüze görüşmeler sonrasında gerçekleşmesi sebebi ile bilişim sisteminin sağladığı kolaylığın ortadan kalktığı anlaşılmakla sanığa yüklenen eylemin sübutu hâlinde, 5237 TCK'nın 158/1-f maddesinde düzenlenen nitelikli hale vücut vermeyeceği, aynı Kanun'un 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturacağı belirlenerek yapılan incelemede:

Sanığın eylemine konu TCK'nin 157/1. maddesine uyan “dolandırıcılık” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık hakkında mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 19.03.2015 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usul Kanunu’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.07.2025 tarihinde karar verildi.