Yargıtay · 11. Ceza Dairesi
Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/17571 E. 2025/6845 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 11. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/17571
- Karar No
- 2025/6845
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2013/38 E. 2014/203 K. SUÇ :Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık ... ve sanık ... müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak; 1. Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesi gereğince kamu davası açıldığı, Ereğli (Konya) 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19.12.2012 tarihli ve 2012/498 E., 2012/464 K. sayılı görevsizlik kararında sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f maddesi kapsamında kaldığından bahsedildiği ve esas hakkındaki mütalaada da yer almasına rağmen sanık ...'a ek savunma hakkı tanınmadan TCK'nin 158/1-f maddesi uyarınca sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesine muhalefet edilmesi, 2. Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde; 5237 sayılı TCK'nın 158/1. maddesinin (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde, suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52. maddesi uyarınca, 20,00-100,00 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezaları belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, sanıklar hakkında hapis cezası alt sınırdan tayin edildiğinin belirtildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle sanıklara fazla ceza tayini, 3. Sanıkların temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 15. Ceza Dairesinin 18.10.2012 tarihli ilamı ile bozulan Ereğli(Konya) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.06.2007 tarihli ve 2007/42 Esas, 2007/249 Karar sayılı ilk hükmünün, yalnızca sanıklar tarafından temyiz edilmesi ve aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle sanıkların kazanılmış hakkının dikkate alınması gerektiği halde; 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesine aykırı şekilde kazanılmış hak ihlaline neden olacak şekilde hükümler tesis edilmesi, 4. Adli para cezalarının uygulanması ve taksitlendirilmesi sırasında ''TCK'nın 52/2-4.'' olan uygulama maddeleri gösterilmeyerek 5271 sayılı CM'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi, 5. 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi gereğince, adli para cezasının taksitlenmesine karar verilmesine rağmen, aynı Kanun'un 52/4. maddesine aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının kararda belirtilmemesi, 6. Adli para cezalarının infazında izlenecek yöntemin 5275 sayılı Kanun'un 106. maddesinde belirtildiği halde, sanıklar aleyhine ve infazı kısıtlar şekilde adli para cezasının hükmün kesinleşmesinden itibaren tahsiline karar verilmesi, Yasaya aykırı, sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 29.05.2025 tarihinde karar verildi.