Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/15337 E. 2023/7681 K. – Dolandırıcılık

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2018/306 E., 2019/39 K. SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Silifke Cumhuriyet Başsavcılığının 26.02.2013 tarihli ve 2013/41 sayılı iddianamesiyle sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca Silifke Ağır Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır. 2. Silifke (Kapatılan) 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.07.2013 tarihli ve 2013/58 Esas, 2013/96 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 168 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci, 52 nci ve 53 üncü madeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3. Anılan kararın Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 29.05.2018 tarihli ve 2015/5239 Esas, 2018/3959 Karar sayılı kararı ile suç vasfının 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinde düzenlenen ve uzlaştırmaya tabi olan dolandırıcılık suçuna temas ettiği belirtilerek bozulmasına karar verilmiştir. 4. Bozma üzerine Silifke Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.01.2019 tarihli ve 2018/306 Esas, 2019/39 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 168 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci, 52 nci ve 53 üncü madeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyizi, zararın giderilmesi nedeniyle uzlaştırma kurumunun uygulanarak düşme kararı verilmesi gerektiği gibi cezanın miktarına göre lehe hükümlerin uygulanmamasının da isabetsiz olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Katılanın abonelik dışı sayaç kullanımından ötürü 10.12.2010 tarihinde 3.170,00 TL ceza kesildiği, sanığa bu parayı 2.180,00 TL olarak cezasının tamamı kapatılmak üzere verdiği, sanığın bu parayı TEDAŞ'a yatırdığına ilişkin dekontu getirmediği gibi getireceğine dair katılanı bir yıl boyunca oyaladığı, katılanın bu paranın hiç TEDAŞ'a yatırılmadığını kurumun kaçak elektrik kullanımına ilişkin hakkında Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunmasıyla öğrendiği, bu konuda kolluk fezlekesinin ise ilgili dosya kapsamına göre 09.03.2012 tarihinde düzenlendiği anlaşıldığından 1 yıl öncesine tekabül eden suç tarihinin en aleyhe kabulle 09.03.2011 olduğu tespit edilmiştir. 2. Uzlaştırma işlemleri nedeniyle ilk teklifin yapıldığı 18.09.2018 tarihi ile uzlaştırmanın sağlanamadığına dair raporun teslim edildiği 09.10.2018 tarihine kadar zamanaşımının durduğu belirlenmiştir. 3. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanunu'nun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği öngörülen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin, suç tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu tespit edilmiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Silifke Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.01.2019 tarihli ve 2018/306 Esas, 2019/39 Karar sayılı kararı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen olağanüstü zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.10.2023 tarihinde karar verildi.