Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/11467 E. 2023/7132 K. – Resmi Belgede

Konu: Resmi Belgede Sahtecilik

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2021/11467
Karar No
2023/7132
Karar Tarihi
Konu
Resmi Belgede Sahtecilik

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/231 E., 2015/274 K. SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Malazgirt Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.11.2015 tarihli ve 2015/231 Esas, 2015/274 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62, 53 ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık temyiz etme beyanı ile hükmü temyiz etmiştir. III. OLAY VE OLGULAR 1. 11.09.2012 tarihinde hakkında kesinleşmiş hapis cezası bulunan sanığın ikametine gidildiğinde evde yapılan arama sırasında garaj bölümünde istiflenmiş buğday çuvallarının arasında yakalanan sanığın üzerinden kardeşi Mehmet Emin Arslan adına sahte olarak düzenlenmiş nüfus cüzdanının ele geçirildiği, bahsi geçen nüfus cüzdanının hali hazırda Adli Emanetin 2013/37 sırasında kayıtlı bulunduğu, sanığın suça konu resmi belgeyi kullanmak suretiyle üzerine atılı suçu işlediği iddia ve kabul olunmuştur. 2. Sanık savunmasında kardeşi Mehmet Emin'in ikametinden aldığı nüfus cüzdanına kendi fotoğrafını yapıştırdığını beyan etmiştir. 3. Kriminal raporda; nüfus cüzdanının çift kat lamine ile kaplı olduğu, belgenin arka yüzünde gözlenen mühür izinin ön yüzünde gözlemlenememesi cihetiyle ön yüzü açılarak yapılan incelemesinde, orijinal laminenin fotoğraf hanesinin kenarları boyunca kesilerek yerinden alınmış olduğu, fotoğraf hanesinde farklı fotoğrafa ait kağıt bakiyesinin bulunduğu ve aldatma kabiliyetini haiz olduğu tespit edilmiştir. 4. Mahkemece sanığın eyleminin resmi belgede sahtecilik suçuna vücut verdiği kabul edilerek mahkûmiyet hükmü kurmuştur. IV. GEREKÇE 1. Sanık hakkında kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanunî sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi ve hükümden sonra, 15.04.2020 tarihinde, yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının birinci cümlesine; “... ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen; “... denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen ...” ibarelerinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak; 3. Sanık hakkında kurulan hükümde, Adli emanetin 2015/84 sırasında kayıtlı suç eşyasının dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi gerekirken müsaderesine karar verilmesi ile 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uygulanırken kazanılmış hakka konu olmayan "cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri hükümlerinin uygulanmasına" karar verilmemiş olması hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Malazgirt Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.11.2015 tarihli ve 2015/231 Esas, 2015/274 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm sekizinci paragrafındaki "TCK 54 maddesi gereğince MÜSADERESİNE" ibaresinin çıkartılarak yerine "dosyada delil olarak saklanmasına" ibaresinin yazılması ile hükmün altıncı paragrafının sonuna "ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.10.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/11467, K. 2023/7132, T. 16.10.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2021-11467-e-2023-7132-k-b88166a859ca