Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/101 E. 2023/7529 K. – Resmi Belgede

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/67 E., 2015/311 K. SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ Hopa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.11.2015 tarihli ve 2015/67 Esas, 2015/311 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz isteği; cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak verilmesinin ve sanık hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulanmamasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, bu nedenle sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün bozulması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR 1. Sanığın olay tarihinde Sarp Sınır kapısından geçiş yaparken kolluk kuvvetlerine ibraz ettiği nüfus cüzdanının sahte olabileceğinden şüphelenilerek Emniyet Şube Müdürlüğü'ne götürüldüğü ve burada yapılan üst aramasında ele geçirilen pasaportun da aynı şekilde sahte olabileceğinin değerlendirildiği olayla ilgili olarak yapılan soruşturma sonucu sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kamu davası açılmıştır. 2. Sanık savunmasında suçlamaları kabul etmiştir. 3. Dosya arasında bulunan kriminal rapora göre nüfus cüzdanının orijinal olduğu ancak fotoğraf değişikliği yapılarak sahtecilik yapıldığı, pasaportun da külliyen sahte oluşturulduğu, her iki belgenin de aldatıcılık niteliğini haiz olduğu belirtilmiştir. 4. Mahkemece yapılan gözlemde de belgelerin aldatıcılık niteliğinin bulunduğu belirtilmiştir. 5. Sanık savunması, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesi ile hakkında temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur. 6. Sanık tarafından hüküm tarihinden sonra verilen dilekçede, aynı eylemden dolayı hakkında yargılamalar yapıldığı ve ceza aldığı, bu nedenle hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanması gerektiği beyan edilmiştir.

IV. GEREKÇE 1. Sanığın, aynı eylemlerden dolayı hakkında yargılamalar yapıldığı ve mahkumiyet hükümleri kurulduğu, bu nedenle zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin dilekçesi nedeniyle UYAP üzerinden yapılan incelemede; diğer dosyalardaki suç tarihleri itibarıyla hukuki kesinti nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanma olanağının bulunmadığı anlaşılmış, bu nedenle mahkemenin kararında bu husus yönünden bir hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. 3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Hopa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.11.2015 tarihli ve 2015/67 Esas, 2015/311 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.10.2023 tarihinde karar verildi.