Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2020/6757 E. 2023/9308 K. – Resmi Belgede

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/389 E., 2015/859 K. SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düzeltilerek Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un (5271 sayılı Kanun) 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ ... 58. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli ve 2015/389 Esas, 2015/859 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği, verilen cezanın hukuka ve yasalara aykırı olduğuna, temyizen incelenerek bozulmasına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1.15.12.2015 tarihinde gecikmesinde sakınca bulunan hal nedeniyle alınan arama kararı uyarınca sanığın ikametinde yapılan aramada üzerinde kendi fotoğrafı bulunan ancak suçtan zarar gören adına düzenlenmiş nüfus cüzdanının ele geçirildiği iddia ve kabul edilmiştir. 2. Kriminal rapor ile, suça konu belgenin tamamen sahte olarak düzenlendiği ve aldatıcılık niteliği taşıdığı tespiti yapılmıştır. 3. Mahkeme tarafından da suça konu belgenin incelenerek aldatıcılık niteliği taşıdığı yönünde gözlem yapılmıştır. 4. Sanık savunmasında üzerine atılı suçlamayı kabul etmiştir. 5. Suça konu belgenin müsaderesine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE 1. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak 3. ... 58. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli ve 2015/389 Esas, 2015/859 Karar sayılı kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen; Adli Emanetin 2015/9410 sırasına kayıtlı suça konu ... adına düzenlenmiş nüfus cüzdanının dosyada delil olarak saklanması yerine, müsaderesine karar verilmesi, Dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünün (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle ... 58. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli ve 2015/389 Esas, 2015/859 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan suça konu belgenin müsaderesine ilişkin paragrafın hükümden tamamen çıkartılarak, yerine "Adli Emanetin 2015/9410 sırasına kayıtlı suça konu ... adına düzenlenmiş nüfus cüzdanının dosyada delil olarak saklanmasına" ilişkin paragrafın eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.12.2023 tarihinde karar verildi.