Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2019/6896 E. 2023/7301 K. – Sahte Fatura

Konu: Sahte Fatura Kullanma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2019/6896
Karar No
2023/7301
Karar Tarihi
Konu
Sahte Fatura Kullanma

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/1507 E., 2015/945 K. SUÇ : Sahte fatura kullanma HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ ... 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.10.2015 tarihli ve 2014/1507 Esas, 2015/945 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sahte fatura kullanma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; eksik inceleme neticesinde verilen kararın bozulmasına, Katılan vekilinin temyiz isteği; sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna, usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasına, ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Suça konu 22.04.2010 ve 30.04.2010 tarihli sahte faturaların gelir vergisi ve KDV indiriminde kullanılması nedeniyle en aleyhe kabulle suç tarihinin 26.03.2011 olduğu belirlenerek inceleme yapılmıştır. 2. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve suç tarihlerinden temyiz incelemesi tarihine kadar bu sürelerin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.10.2015 tarihli ve 2014/1507 Esas, 2015/945 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.10.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2019/6896, K. 2023/7301, T. 18.10.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2019-6896-e-2023-7301-k-f99cd881b2ca