Yargıtay · 11. Ceza Dairesi
Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2019/10118 E. 2023/7365 K. – Resmi Belgede
Konu: Resmi Belgede Sahtecilik
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 11. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2019/10118
- Karar No
- 2023/7365
- Karar Tarihi
- Konu
- Resmi Belgede Sahtecilik
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/617 E., 2015/994 K. SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜMLER : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ ... 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.12.2015 tarihli ve 2015/617 Esas, 2015/994 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; Resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca, 1yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi, pişman olduğuna, belgeyi hiç kullanmadığına, cezasının kaldırılması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Hakkında yakalama bulunan sanığa kimliğinin sorulması üzerine, başkasının kimlik bilgilerini içeren kendi fotoğrafı olan suça konu sahte sürücü belgesini vermesi ve kendini bu kişi olarak tanıtması biçimindeki eylemi nedeniyle sanık hakkında kamu davası açılmıştır. 2. Sanığın atılı suçu ikrar ettiği, alınan bilirkişi raporunda; belgenin tamamen sahte olduğunun, yapılan sahteciliğin iğfal kabiliyetinin bulunduğunun bildirildiği, Mahkeme tarafından yapılan gözlemde belgedeki sahteciliğin aldatma kabiliyetinin bulunduğunun belirlendiği anlaşılmıştır. 3. Mahkeme tarafından sanığın ikrarı, bilirkişi raporu, Mahkeme gözlemi ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediği kabul ederek temyize konu mahkumiyet kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak; sanığın adli sicil kaydına göre ... 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/623 Esas ve 2012/13 Karar sayılı kararı ile nitelikli hırsızlık suçundan 7 ay 23 gün hapis cezasıyla mahkûmiyetine ilişkin ilamın tekerrüre esas olduğu gözetilmeden, sanığın temyiz dilekçesi üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesince istemin süresinde olduğu kabul edilerek esastan incelenen ve onanmasına karar verilerek suç tarihinden sonra 12.12.2019 tarihinde kesinleştiğinden tekerrüre esas olmayan ... 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/696 Esas ve 2012/571 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması hukuka aykırı olup söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. 2. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında Anayasa Mahkemesinin 08.05.2016 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.12.2015 tarihli ve 2015/617 Esas, 2015/994 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği tekerrür uygulamasına ilişkin hüküm fıkrasının çıkarılarak yerine "... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/623 Esas ve 2012/13 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla sanık hakkında verilen cezanın 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 58 inci vd maddelerince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.10.2023 tarihinde karar verildi.