Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2013/591 E. 2013/2797 K. – Resmi Belgede

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Sanıkların ayrı ayrı TCK.nun 204/1, 62. maddeleri gereği 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına dair. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık ... müdafii ile sanık ...’nun yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak: 1- Fikir ve eylem birliği içinde hareket eden sanıkların, şikayetçinin evinin önünden çalınan 06 MNS 95 plakalı aracın motor ve şase numaralarını değiştirip, bu aracı ... plakalı araç gibi göstererek, Karadeniz Ereğli 2. Noterliğince düzenlenmiş gibi oluşturulan sahte 06.11.2000 gün ve 22113 sayılı noter satış sözleşmesi ile aracın sanık ... adına trafikte tescilini sağlamak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediklerinin iddia olunmasına, sanık ...’nun hazırlık aşamasında aracı kendisinin satın aldığını ancak trafikteki kaydını diğer sanık ...’un üzerine yaptırdığını, sanık ...’ün ise ne noterde ne de trafik işlemleri sırasında hiçbir yere imza atmadığını, sanık ...’nun bu tescili adına yaptırdığından sonradan haberinin olduğunu savunmalarına göre, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi açısından; suça konu aracın trafikte tesciline ait belgeler ile sahte olduğu iddia olunan Karadeniz Ereğli 2. Noterliğinin 06.11.2000 gün ve 22113 sayılı noter satış sözleşmesi asılları ilgili Trafik Tescil Şube Müdürlüğünden getirtilerek, belgeler üzerindeki imzaların sanıklara ait olup olmadığı hususunda grafolojik inceleme yaptırılarak, toplanan deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre hukuki durumlarının takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturmayla yazılı şekilde karar verilmesi, 2- Kabule göre de; 1512 sayılı Noterlik Kanununun 82. maddesi gereğince noterler tarafından düzenlenen belgelerin sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli belgelerden olması nedeniyle, sanıkların eylemlerinin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK’nun 342/2, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nun 204/1-3. maddesindeki suçu oluşturacağı cihetle, her iki yasa maddelerinin karşılaştırılması suretiyle lehe Yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden karşılaştırmanın uygulanma yeri bulunmayan 765 sayılı TCK’nun 339/1 maddesi ile yapılması, Yasaya aykırı, sanık ... müdafii ile sanık ...’nun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 20.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.