Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2012/8479 E. 2012/10682 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi(Şişli 1. As.CM) SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet HÜKÜM : ... hakkında; Beraat ... hakkında; 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi gözetilerek 213 sayılı Yasanın 359/b-1 ve 5237 sayılı TCK.nun 53 .maddeleri uyarınca 25 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin. 1-Sanık ... hakkındaki hükmün temyizinde; Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 2-Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince; İddianamede iki ayrı takvim yılında “sahte fatura düzenlemek” suçlarıyla ilgili dava açılmış olmasına göre, suça konu sahte faturaların düzenlendiği her yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanunun 359/b-1 ve TCK’nun 80. maddeleri uyarınca ayrı ayrı iki kez hüküm kurulması gerekirken, hangi yıla ilişkin hüküm kurulduğu da gösterilmeden yazılı şekilde tek uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış 2005 yılında matrahlı olarak verilen KDV beyannamesinin en son mart ayına ait olması nedeniyle suç tarihinin 01.06.2005 tarihinden önce olduğu kabul edilerek inceleme yapılmıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık ...'ın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesinde yer alan “lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir” hükmü karşısında, suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nun ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanıp, leh ve aleyhteki hükümleri ayrı ayrı ele alınarak, ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın tespiti gerekirken karşılaştırma yapılmaksızın 213 sayılı Vergi Usul Yasasının 359/b-1. maddesi uyarınca tayin olunan temel hürriyeti bağlayıcı ceza eşit ise de; 5237 sayılı TCK’nun uygulanması durumunda hapis cezasına mahkûmiyetin doğal sonucu olarak anılan Yasanın 53. maddesindeki hak yoksunluğunun da uygulanması nedeniyle 5237 sayılı TCK’nun aleyhe olduğu gözetilmeden yazılı şekilde anılan Yasa uyarınca hüküm kurulması yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.