Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2012/6673 E. 2013/11720 K. – Resmi Belgede

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında; 765 sayılı TCK'nun 339/1, 80, 59/2. maddeleri uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezası 2- Sanık ... hakkında; beraat Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1- Sanıkların aşamalardaki savunmaları, katılanın iddiası ve dosyadaki sair deliller karşısında; sanık ...’nın, Bağ-Kur Isparta İl Müdürlüğünde çalışan diğer sanık ...’ı kendisinin prim borçlarının bilgisayar ortamında silinmesi suçuna azmettirmek suretiyle suça iştirak ettiğinin sübuta erdiği gözetilmeden, isabetsiz gerekçelerle beraatine hükmolunması, 2- Sanık ...’ın çalıştığı kurumda kendine verilen bilgisayar şifresini kullanarak Bağ-Kur’lu diğer sanık ...’dan sağladığı menfaat karşılığı prim borçlarını bilgisayar kayıtlarından silmekten ibaret eyleminin, sanık tarafından düzenlenmiş belge bulunmaması nedeniyle suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nun 525/b-1. (01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun 244/2-4.) maddesinde düzenlenen suçu oluşturup oluşturmayacağı, karar yerinde tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması, 3- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesinde, 765 sayılı TCK'nun 80. maddesinden farklı olarak "değişik zamanlarda" denilmesi karşısında aynı anda işlenen eylemlerde zincirleme suça ilişkin hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığından, sanığın bilgisayar ortamında 21.11.2002 tarihinde gerçekleştirilen eylemleri nedeniyle 765 sayılı Yasanın aksine, 5237 sayılı Yasanın zincirleme suça ilişkin hükmünün uygulanamayacağı gözönüne alınıp buna göre kararın gerekçe bölümünde; 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi uyarınca, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Yasanın 339/1, 80, 59 ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın 204/2, 62. maddelerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasanın tespiti gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması, Yasaya aykırı, katılan vekili ile Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA, 10.07.2013 gününde oybirliği ile karar verildi. Ö.S.G..