Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2012/6347 E. 2013/11191 K. – Resmi Belgede

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Sanığın 5237 sayılı TCK'nun 204/1, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası, hak yoksunluğu ile cezalandırılmasına 5271 sayılı CMK'nun 225. maddesi uyarınca, hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.06.1999 gün ve 137/146 sayılı kararı ile yerleşmiş kararlarında da belirtildiği üzere, bir olayın açıklanması sırasında bir başka olaydan bahsedilmesinin, o olay hakkında da dava açıldığı anlamına gelmeyeceği, iddianamedeki anlatım ile sonuç bölümünde sanık hakkında hangi suçtan dava açıldığının açıkça belirtilmesi, sevk maddelerinin de buna uygun olarak gösterilmesi karşısında tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir. Yapılan duruşmaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak: Tasdik amacıyla sahte oluşturulan şikayetçiye ait kaşe ve imzanın kullanıldığı belgelerin sanık tarafından kredi almayı sağlamak üzere kamu kurum ve kuruluşu niteliğinde olmayan özel bir bankaya verildiğinin anlaşılması karşısında, eyleminin özel belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı gözetilmeden 3568 sayılı Yasanın 12/3. maddesindeki "kanunları gereğince, kamu kurum ve kuruluşlarına verilen tasdik edilmiş mali tablolar, kamu idaresinin yetkili memurlarınca, tasdikin kapsamı ölçüsünde incelenmiş bir belge olarak kabul edileceğine" dair hükme yanlış anlam verilerek yazılı şekilde resmi belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması, 2- Kabule göre de; adli sicilde görünen sabıkasının silinme koşulları oluşmuş sanık hakkında, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 gün ve 2008/250-13 sayılı kararında açıklandığı üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 5271 sayılı CMK'nun 231/6-c. madde ve bendinde işaret olunan, zarar kavramının kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenebilir, ölçülebilir maddi zararlara ilişkin olduğu, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, zarar koşulunun ancak zarar suçlarında dikkate alınması gereken bir unsur olduğu şeklindeki açıklaması da dikkate alınarak, somut olayda kaşe ve imzası sahte oluşturularak kullanılan şikayetçinin ne gibi bir zararının oluştuğu açıklanıp gösterilmeden, dava konusu edilmeyen ve taraf olmayan bankadan aldığı kredi borcunu ödemediğinden bahisle zararın giderilmemiş olması nedeniyle ve aynı gerekçeyle TCK'nun 51 ve 5271 sayılı CMK'nun 231/5. maddelerinin uygulanmamasına karar verilmesi, Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.