Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2012/24938 E. 2013/17599 K. – Resmi Belgede

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Sanık ... için ; 5237 sayılı TCK.nun 37/1. maddesi delaletiyle 209/2, 210/1. maddeleri gözetilerek 204/1, 53/1. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ilişkin. (2 kez)

I-Sanık ... müdafiinin, sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde; Suça konu 175.000.000.000 TL bedelli bononun sanık tarafından 30.06.2005 tarihinde icra takibine konularak kullanıldığı anlaşılmakla, bu sanık yönünden suç tarihinin 30.06.2005 olduğu kabulüyle yapılan incelemede; Toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, TCK'nun 62 ve 51. maddeleri ile CMK'nun 231. maddesinin uygulanmama nedenleri gösterilmiş, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosya içeriğine göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin; olayın hukuki ilişki niteliğinde olduğuna, katılanın borcunu ödediğine ve şikayetten vazgeçtiğine, dava zamanaşımının gerçekleştiğine, TCK 51 ve CMK'nun 231. maddelerinin sebep gösterilmeden uygulanmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle belirtilen hükmün istem gibi ONANMASINA, II-Sanık ... müdafilerinin sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık ... müdafilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak: Suça konu 100.000.000.000 TL bedelli bononun sanık tarafından 19.04.2005 tarihinde icra takibine konularak kullanıldığı anlaşılmakla, bu sanık yönünden suç tarihinin 19.04.2005 olduğu cihetle, kararın gerekçe bölümünde; 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Yasa ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın ilgili bütün hükümleri olaylara uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın tespiti gerekirken, bu ilkelere uyulmadan ve alt sınırdan ceza tayin edilmesi durumunda her iki yasaya göre hükmolunacak sonuç cezalar aynı olduğu halde, 5237 sayılı TCK hükümleri uyarınca uygulama yapılması halinde aynı Yasanın 53. maddesinde yazılı hak yoksunluklarının da tatbiki gerekeceği cihetle aleyhe sonuç doğuracağı gözetilmeden yazılı şekilde bu kanun hükümlerinin tatbiki suretiyle uygulama yapılması, Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; sanık ... yönünden kurulan hüküm kısmında yazılı, 'TCK.nun 37/1. maddesi delaletiyle, TCK.nun 209/2 ve 210/1. maddeleri göndermesiyle TCK.nun 204/1. maddesi gereğince' ibaresinin yerine, '765 sayılı TCK'nun 64/1. maddesi delaleti ve 509/2. maddesi göndermesiyle aynı Yasanın 342/1. maddesi gereğince' ibaresinin, 'TCK 62/1' ibaresinin yerine '765 sayılı TCK'nun 59.' ibaresinin, 'TCK 51' ibaresinin yerine '647 sayılı Yasanın 6.' ibaresinin yazılmak ve 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın hükümden çıkartılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, III-Sanık ... müdafiinin, sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz itirazlarına gelince; Dosyada bulunan adli sicil kaydına göre, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin tartışılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak: a- Sanık ...'in, kardeşi katılan ...'in imzalamış olduğu boş kağıtları, diğer sanıklarla birlikte iştirak halinde bono şeklinde düzenleyip, diğer sanıklar tarafından icra takibine konu edilmek suretiyle kullanılmasını sağlamak eyleminde, suça konu her iki bono yönünden de mağdurun aynı olduğu, suç tarihleri arasındaki yakınlık gözetildiğinde, sanık ...'ın yeni bir suç işleme kararıyla hareket etmeyip, aynı suç işleme kararı ile söz konusu eylemleri gerçekleştirdiğinin kabulü gerektiğinden, sanık hakkında tek suçtan hüküm kurulup zincirleme suç hükümlerine göre cezada artırıma gidilmesi gerektiği düşünülmeyip, yazılı şekilde her bir bonodan dolayı ayrı ayrı cezaya hükmolunması, b- Kabule ve uygulamaya göre de; Sanık ...'in, kardeşi katılan ...'in imzalamış olduğu boş kağıtlardan birini, sanık ...'la iştirak halinde 100.000.000.000 TL bedeli bono şeklinde düzenledikleri, sanık ...'un da bu bonoyu 19.04.2005 tarihinde icra takibine koymak suretiyle kullandığı sabit olduğundan, söz konusu bu bono ile ilgili olarak sanık ... yönünden de suç tarihinin 19.04.2005 olduğu cihetle, kararın gerekçe bölümünde; 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Yasa ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın ilgili bütün hükümleri olaylara uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın tespiti gerekirken, bu ilkelere uyulmadan, bu bono yönünden de yazılı şekilde 5237 sayılı TCK hükümleri uyarınca uygulama yapılması, Yasaya aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz itirazlan bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sanık hakkında kurulan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.