Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2012/2130 E. 2013/9600 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması, resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Her iki suçtan mahkumiyet Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29.05.2007 gün 7/114-113 sayılı kararında açıklandığı üzere gerek yüze karşı, gerekse gıyapta verilen hüküm ve kararlarda, başvurulacak yasa yolunun, süresinin, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak şekilde belirtilmesi gerekmekte olup, sanığın yüzüne karşı tefhim olunan 08.04.2009 günlü hükümde temyiz süresinin ne zaman başlayacağının gösterilmediği anlaşılmakla; sanığın 27.05.2009 havale tarihli temyiz başvurusunun süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede gereği görüşüldü; I- “Başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması” suçundan 5237 sayılı TCK'nun 267/1, 269/2, 62, 50/1-a ve 52/2-4. maddeleri uyarınca sanık hakkında hükmolunan 1.500 TL sonuç adli para cezasının miktar ve nevi itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 21.07.2004 gün ve 5219 sayılı Kanunla değişik 305/1. maddesi gereğince temyizi mümkün bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanığın bu hükme yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, II- Resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz itirazlarına gelince; Sanık hakkında hükmolunan kısa süreli olmayan hapis cezasının para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi ve kabule göre de, 1 yıl 8 ay hapis cezasının günlüğü 20 TL'den hesaplanmasıyla sonuç cezanın 12.100 TL yerine 12.000 TL adli para cezası olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini isabetsizlikleri karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak: Sanık hakkında sonuç ceza olarak adli para cezasına hükmolunduğu halde hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanması gereken TCK'nun 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmesi, Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi. A.Ç.