Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2012/11634 E. 2013/16229 K. – Resmi Belgede

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından beraat, 2- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında; 5237 sayılı TCK'nun 7/2. maddesi gözetilerek 765 sayılı TCK'nun 342/1. maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve suça konu belgelerin delil olarak dosyada saklanmasına I- Müdafiinin sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından kurulan hükümlere yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde; Sanık müdafiinin yüzüne karşı 27.10.2011 günü verilen hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra, 04.11.2011 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından vaki temyiz isteminin aynı yasanın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, II- Sanıklar ... ve ... ile Cumhuriyet savcısının resmi belgede sahtecilik suçundan sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; 1- Sanık ...'nın savunmalarında ısrarla atılı suçu kabul etmediğini, katılanla alışverişinin olmadığını, suça konu senedi kendisinin katılana vermediğini belirtmesi ve haklarında mahkumiyet hükmü kurulan her üç sanığa ait oldukları belirtilen suça konu senetlerin aldatma kabiliyetlerinin bulunup bulunmadığına ilişkin bir tespit yapılmamış olması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi ve suç unsurlarının tespiti bakımından; öncelikle belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdirinin mahkemeye ait olduğu gözönüne alınıp, suça konu senet asıllarının duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle, özellikleri duruşma tutanağına yazıldıktan ve denetime olanak verecek şekilde dosyada bulundurulduktan sonra öncelikle Türk Ticaret Kanununda belirtilen unsurların var olup olmadığının belirlenmesi ve iğfal kabiliyetlerinin bulunup bulunmadığı yöntemince araştırılıp iğfal kabiliyetlerinin bulunduğunun anlaşılması halinde, sanık ... ile katılanın yüzleştirilmeleri sağlanarak katılana kendisi ile alışveriş yapıp, suça konu 20.02.2003 tanzim tarihli, 01.04.2003 vade tarihli, ... adına düzenlenmiş senedi kendisine veren kişinin sanık ... olup olmadığının sorulması, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, 2- Kabule göre de; Sanıklar hakkında resmi evrakta sahtecilik suçu nedeniyle uygulanan 765 sayılı TCK'nun 342/1. maddesinde öngörülen ceza 2 yıldan 8 yıla kadar ağır hapis cezası olup, aynı eyleme uyan 5237 sayılı TCK'nun 204/1. maddesinde ise 2 yıldan 5 yıla kadar hapis cezası şeklinde sanıklar lehine düzenleme yapıldığı, temel cezanın belirlenmesi sırasında dikkate alınması gereken 765 sayılı TCK'nun 29. maddesinde yer alan ölçütlerin 5237 sayılı TCK'nun 61. maddesinde bu suçla ilgili olarak değişmediği, mahkemece lehe Yasanın belirlenmesi için yapılan uygulamalı karşılaştırma sırasında 765 sayılı Yasa uygulanırken 2 yıldan 8 yıla kadar olan alt ve üst sınır ceza içinden 3 yıl hapis cezasının tercih edildiği, 5237 sayılı Yasa ile ceza üst sınırının aşağı çekilmesi nedeniyle yasa koyucunun lehe yaptığı düzenleme de gözetilerek temel cezanın tayinindeki ölçütlerin değişmemesi nedeniyle sanıklar hakkında 5237 sayılı Yasaya göre daha az ceza verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Yasaya aykırı, sanıklar ..., ... ile Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 07.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.