Yargıtay · 11. Ceza Dairesi
Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2011/2616 E. 2011/2667 K. – Başkasına Ait
Konu: Başkasına Ait Kredi Kartının Kullanılması
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 11. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2011/2616
- Karar No
- 2011/2667
- Karar Tarihi
- Konu
- Başkasına Ait Kredi Kartının Kullanılması
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Başkasına ait kredi kartının kullanılması HÜKÜM : TCK'nun 245/1,43/1,168/1,62,53 mad göre 1 yıl 15 gün hpc 02.12.2008 tarihinde tebliğ edilen kararın, temyiz gününün son gününe isabet eden ve resmi tatil olan Kurban Bayramından sonraki ilk iş günü olan 12.12.2008 tarihinde temyiz edildiğinden, 09.10.2008 tarihli karara yönelik sanığın temyizi süresinde olduğu kabul edilerek temyiz isteminin reddine dair usulsüz verilen 25.12.2008 gün ve 2008/21 Esas, 2008/223 Ek Karar sayılı temyiz isteminin reddi kararının istem gibi kaldırılarak yapılan incelemede, gereği görüşüldü: 5237 sayılı TCK. nun 245/1. maddesinde hapis cezası ile birlikte adli para cezasına da hükmolunması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın suçun sabit olmadığına, verilen cezanın para cezasına çevrilip ertelenmesi gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak: 5237 Sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu husus 5320 Sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 Sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak, yerine, “53. maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilme tarihine, 1.fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.