Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2010/9835 E. 2012/22358 K. – Kredi Kartının

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kredi kartının kötüye kullanılması, hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Sanık hakkında TCK'nun 245/1. maddesi uyarınca verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın, aynı Yasanın 43/1. maddesiyle artırımı neticesinde "5 yıl" yerine "4 yıl 12 ay hapis" cezası tayini; hırsızlık suçunun gece vakti işlenmesine rağmen 5237 sayılı TCK'nun 143. maddesinin uygulanmaması isabetsizlikleri aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak: 1- Sanığın tekerrüre esas alınan mahkûmiyetinin, 765 sayılı TCK’nun 404/2. maddesi gereğince kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan olduğu, bu suç ile ilgili olarak 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nun 5560 sayılı Kanun’la değişik 191. maddesinde koşulları oluştuğu takdirde “davanın düşmesi” seçeneğine de yer verilmesi nedeniyle anılan hükmün tekerrüre esas alınamayacağının, bununla birlikte sanığın adli sicil kaydında yer alan İstanbul 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 04.05.2004 tarih, 2003/1083 Esas, 2004/483 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas olduğunun gözetilmemesi, 2- 5237 sayılı Yasanın 55. maddesinde öngörülen kazanç müsaderesinin ancak suçun işlenmesi ile elde edilen veya suçun konusunu oluşturan ya da suçun işlenmesi için sağlanan maddi menfaatler ile bunların değerlendirilmesi veya dönüştürülmesi sonucu ortaya çıkan ekonomik kazançların suçun mağduruna iade edilememesi halinde mümkün olduğu, adli emanetin 2006/433 sırasında kayıtlı cep telefonları ve hafıza kartının suçun işlenmesi ile elde edilen cep telefonlarından farklı modelde olmaları nedeniyle müsadere edilemeyeceği ve sanığa iade edilmesi gerektiği gözetilmeden 5237 sayılı TCK.nun 55. maddesine göre müsaderesine hükmolunması, 3- Sanık hakkında, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrasına aykırı olarak 1. fıkranın (c) bendinde yer alan alt soy üzerindeki haklarından koşullu salıverilme tarihi yerine cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi, Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün tekerrüre ilişkin kısımlarından "İstanbul 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/04/2004 tarih ve 2003/1239 esas, 2004/447" ibarelerinin çıkatılarak yerlerine "İstanbul 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 04/05/2004 tarih ve 2003/1083 esas, 2004/483" ibarelerinin eklenmek hüküm fıkrasının 3. bendinin ikinci paragrafında yer alan “suçun işlenmesiyle elde edilen menfaat olması sebebiyle TCK'nun 55/1. maddesi uyarınca MÜSADERESİNE” ilişkin kısmın çıkartılarak yerine "sanığa iadesine” yazılmak, 5237 sayılı TCK'nun 53. maddelerinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak yerine “sanığın 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendine yer alan kendi alt soyu üzerindeki haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmek suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.