Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2010/12201 E. 2011/5598 K.

Memura yalan beyanda bulunmak suçundan sanık ...'nın, 765 sayılı Türk Ceza Kanunun 343/2, 59/2, 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanunun 4. maddesi gereğince 1.350 yeni Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına dair, Maçka Asliye Ceza Mahkemesinin 09.11.2006 tarihli ve 2006/80- 2006/149 sayılı kararının tüm dosya kapsamına göre; 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Suçun islendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur." şeklindeki düzenleme ile, üçüncü fıkrasında yer alan "Hapis cezasının ertelenmesi, koşullu salıverilme ve tekerrürle ilgili olanlar hariç; infaz rejimine ilişkin hükümler derhâl uygulanır." şeklindeki infaz rejimi ile ilgili düzenlemeler karsısında, suç tarihinde yürürlükte olmayan, infaz rejimi ile ilgili bulunan ve sanık aleyhine hüküm doğuracak surette, hakkında hükmedilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından itibaren denetimli serbestlik tedbirlerine tâbi tutulmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 24.07.2008 gün ve 2008/10280-41839 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C. Başsavcılığının 14.08.2008 gün ve KYB.2008/164990 sayılı ihbarnamesiyle daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelenip gereği görüşüldü: İncelenen dosya içeriğine göre; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Maçka Asliye Ceza Mahkemesinin 09.11.2006 gün ve 2006/80 esas, 2006/149 sayılı kararının CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca karar verilmesi mümkün olduğundan, hükümdeki “sanığın daha önceden Bilecik Sulh Ceza Mahkemesinin 16.10.2001 tarihli ve 2001/213 E. 2001/258 K. Sayılı ilam ile tekerrüre esas sabıkası bulunduğu anlaşılmakla, 5237 s. TCK 58/6 maddesi gereğince sanığa verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, ayrıca hükümlü hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” ilişkin kısmın infaz edilmemesine, diğer hususların aynen yerinde bırakılmasına, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.