Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2009/8242 E. 2012/9659 K. – Sahtecilik

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahtecilik HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 204/1, 62, 52, 53/1. maddelerine göre 1 yıl 8 ay hapis cezasının ertelenmesine, hak yoksunluğuna Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin suça konu bononun icra takibine konularak kullanıldığı 03.02.2005 olarak mahallinde düzeltilmesi olanaklı görülmüştür. UYAP kanalıyla alınan güncel adli sicil kaydına göre, Çine Sulh Ceza Mahkemesinin 11.06.2002 gün ve 177/272 sayılı kararı ile suçtan önce kasıtlı bir başka suçtan mahkümiyeti bulunması nedeniyle 5728 sayılı Yasayla değişik CMK.nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanık hakkında yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine; ancak; 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca lehe yasa belirlenirken suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nun ilgili tüm hükümleri olaya ayrı ayrı uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı, hernekadar mahkemece lehe yasa karşılaştırması yapılırken "suça konu senedin sahteliğinin ilk bakışta anlaşılamamış oluşu sebebiyle 765 sayılı Yasanın 342/2. maddesinin uygulanması gerekeceği, bu maddede öngörülen cezanın 4 seneden 10 yıla kadar hapis içerdiği, bu nedenle 5237 sayılı Yasanın 204/1. maddesinin sanık lehine olduğundan bahisle değerlendirme yapıldığı" ancak; suçun konusunu oluşturan bononun kanun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli belgelerden olmadığı, dolayısıyla eylemin 765 sayılı TCK'nun 342/1 ve 5237 sayılı TCK'nun 204/1. maddesi kapsamındaki memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği suçunu oluşturduğu, sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 342/1, 59/2 ve 5237 sayılı TCK.nun 204/1 ve 62. maddeleri gereğince hükmolunacak sonuç cezalar eşit olup, 5237 sayılı TCK’nun uygulanması durumunda hapis cezasına mahkumiyetin yanında anılan Yasanın 53. maddesindeki hak yoksunluğunun da uygulanması ve 5237 sayılı TCK.nun 7/3. maddesi uyarınca cezanın ertelenmesinde lehe olan infaz rejimi uygulanacağından, 647 sayılı Yasanın 6 ile 765 sayılı TCK.nun 95/2. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde, deneme süresi içerisinde suç işlenmemesi halinde “cezası tecil edilmiş olan mahkûmiyetin esasen vaki olmamış sayılması” nedeniyle uygulama koşulları ve sonuçları itibariyle 647 sayılı Yasanın ve dolayısıyla 765 sayılı Yasa ile yapılacak uygulamanın açıkça hükümlü lehine olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasında yer alan "...5237 sayılı TCK.nun 204/1 ve 62, 52. ( 51/1. maddesi yerine sehven yazılan) maddeleri..." ibareleri çıkartılarak, yerlerine "....765 sayılı TCK.nun 342/1, 59 ve 647 sayılı Yasanın 6. maddeleri...." denilmek ve 5237 sayılı TCK.nun 53, 51/3, 53/1-2. maddelerine ilişkin uygulama bölümlerinin ise tamamen hüküm fıkrasından çıkartılması suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.