Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2009/21513 E. 2010/7119 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Başkasına ait kredi kartının izinsiz kulanılması suretiyle yarar sağlamak HÜKÜM : Red Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29.05.2007 gün 7/114-113 sayılı kararında açıklandığı üzere gerek yüze karşı, gerekse gıyapta verilen hüküm ve kararlarda, başvurulacak yasa yolunun, süresinin, başvuru yapılacak mercii ile başvuru şeklinin belirtilmesi gerekmekte olup,04.06.2009 gün 2008/1381 Esas, 2009/528 karar sayılı ilk hükümde başvuru süresinin başlangıcının gösterilmediği anlaşıldığından, temyizin süresinde yapıldığının kabulü ile temyiz isteminin reddine dair anılan ek karar kaldırılarak gereği görüşüldü: Sanık hakkında hüküm kurulurken tayin olunan temel adli para cezasının nispi nitelikte olmadığı ve anılan Yasanın 43. maddesi uyarınca hapis cezası yanında temel adli para cezasının da zincirleme suç hükümleri gereğince arttırılması gerektiği ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununu 43.maddesindeki artırım oranının en az ¼ olduğunun gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın zararın giderildiğine ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak: 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan sanığın alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Yasaya aykırı ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 53/1. maddesindeki hakların infazın tamamlanmasına kadar kullanılamayacağına ve vekalet ücreti ile ilgili kısımların hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine “5237 Sayılı TCK. nun 53. maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan koşullu salıverilme tarihine, 1.fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.06.2010 gününde oy birliği ile karar verildi.