Yargıtay · 11. Ceza Dairesi
Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2008/20282 E. 2012/3596 K. – Memurun Resmi
Konu: Memurun Resmi Evrakta Sahtekarlığı
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 11. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2008/20282
- Karar No
- 2012/3596
- Karar Tarihi
- Konu
- Memurun Resmi Evrakta Sahtekarlığı
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Memurun resmi evrakta sahtekarlığı HÜKÜM : ...: 5237 sayılı Kanunun 204/2, 62/1, 53/1. maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis , hak yoksunluğu., ...: 5237 sayılı Kanunun 204/2, 53/1( 2 şer kez ) maddesi uyarınca 3 yıl hapis, hak yoksunluğu ( 2 kez )
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak: 1-Memurun resmi belgede sahtecilik suçunun cezası, 765 sayılı TCK.nun 339/1. maddesinde 3 yıldan 10 yıla , 5237 sayılı TCK.nun 204/2. maddesinde ise, 3 yıldan 8 yıla kadar hapis olmasına rağmen, temel cezanın alt sınırdan tayini halinde, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinde düzenlenen ve hapis cezasına mahkumiyetinin kanuni sonucu olarak uygulanan hak yoksunluğu güvenlik tedbirlerinin 765 sayılı Kanunda bulunmaması nedeniyle 5237 sayılı TCK’nun aleyhe olduğu gözetilmeden ve 01.06.2005 gün yürürlüğe giren 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca olay tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun hükümleri olaya uygulanarak bulunacak sonuç cezaların karşılaştırılması suretiyle lehe olan hükmün belirlenmesi gerekirken, ne şekilde uygulama yapıldığı denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmeden, 5237 sayılı Yasanın sanıklar lehine olduğundan bahisle yazılı şekilde karar verilmesi, Kabule göre 2-Belge sayısına göre sanıklar hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, 3- 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi, 4-5271 sayılı CMK. nun 326/2. maddesi uyarınca iştirak halinde işlenen suçlarda sanıkların; sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu oldukları gözetilmeden yazılı şekilde “müteselsilen” tahsiline karar verilmesi, Yasaya aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, kazanılmış hakkın saklı tutulmasına 15.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.