Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2007/8127 E. 2010/4738 K. – Başkasına Ait

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Başkasına ait kredi kartının kötüye kullanılması. HÜKÜM : TCK 245/1, 43/1, 62, 52, 53/1-abcde m. uyarınca 2 yıl 13 ay 15 gün hapis ve 1660 YTL apc. Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarında verilen zarar miktarının 5237 sayılı Yasanın 61. maddesi uyarınca temel cezanın tayininde dikkate alınmaması ve suçun işleniş biçimi, kastın yoğunluğu gözetilerek adli para cezasına esas alınan birim gün sayısı alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edildiği halde hapis cezasının alt sınırdan tayini ve aynı yasanın 245/1, 43. maddeleri ile uygulama yapılırken, 61/8. madde hükmü de gözetilerek, gün para cezasının nisbi nitelikte olmaması nedeniyle belirlenen gün üzerinden, suçun zincirleme biçimde işlenmesi nedeniyle 43. madde ile artırım yapılıp sonuçta saptanacak gün ile bir gün karşılığı takdir olunan miktarın çarpılarak para cezasının tayini gerektiğinin gözetilmemesi ve anılan maddelerle tayin olunan hürriyeti bağlayıcı cezadan TCK.nun 62. madde ile indirim yapılırken sonuç cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün yerine 2 yıl 13 ay 15 gün olarak eksik tayini isabetsizlikleri aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak: 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 2. Fıkrası uyarınca 1. fıkranın c bendinde yer alan hak yoksunluğunun koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Yasaya aykırı ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan TCK.nun 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkartılarak yerine “sanığın 53. maddenin 2. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1.fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.